Home
Algemene Informatie
Toerkalender
Overzichten
Nieuwsarchief
Ledenpagina
Bestuur
Foto's
Agenda
WEBlog
|
Hier kan de volgende
keer jou verslag staan.
Stuur je verhaaltje liefst met foto's naar: info@wtchuizen.nl. |
Home
Algemene Informatie
Toerkalender
Overzichten
Nieuwsarchief
Ledenpagina
Bestuur
Foto's
Agenda
WEBlog
|
Hier kan de volgende
keer jou verslag staan.
Stuur je verhaaltje liefst met foto's naar: info@wtchuizen.nl. |
8 juni 2010
Weer, weertje: het zal tijdens de Driedaagse het(de) meest uitgesproken woord(en) zijn geweest. Of was het nou toch G.P.S.? Het maakt niet uit ook. Het was een prachtige tocht en we konden genieten van polders, bossen, leuke dorpjes, rivierdijken met een fraaie zicht op het daarnaast stromende water etc. We hebben gelogeerd in een Steejokee (dat andere woord kan mijn oude tante niet uitspreken) en daar was het verblijf klasse. Tot laat in de avond kon je daar van het lekkere, daar komt het weer, weer genieten. Jammer dat Joop Post, Cathy de Lege en Gerard Veerman op het laatste moment door diverse omstandigheden moesten afhaken. Allemaal sterkte gewenst. Tegen iedereen die is meegegaan, en ook alle vrijwilligers, zeg ik: bedankt. En tegen de man die niet is meegegaan met de fiets maar met de auto, zeg ik: drie maal bedankt. Ik bedoel dan Henk Molenaar. Hij was het die zorgde voor de bagage en de keetering (voor tante), verder was hij materiaalbeheerder en -niet onbelangrijk- verkeersregelaar. En als laatst te melden: nog even snel bracht hij een voor hem onbekende fietser met materiaalpech thuis. Klasse Henk. Dus volgend jaar: Weer of G.P.S? Laten we het maar op weer houden.30 mei 2009
Deze tocht die niet in de toerkalender van WTC te vinden is, is een product van Jan de Lege die daarvoor een route op zijn gps heeft gemaakt welke weer zoals wel eerder de mooie kanten van onze omgeving laten zien maar dan op een creatieve manier. De tocht die om 9.00 uur van start ging had als doel Harderwijk aan te doen en zou dan zo'n 120km bedragen. Via de Flevopolder gingen we richting Zeewolde en van daaruit verder naar de boulevard van Harderwijk. Er gingen stemmen op om een koffiestop te houden, maar daar werd niet direct op gereageerd. Dat had zo zijn reden.Zaterdag 4 juli 2009 9:00 uur.
Deze tocht is deze keer eens niet
door Jan op gps samengesteld, maar
door Wim Kuipers. Een tocht van ongeveer 125 km moest het worden, maar
dat werd ietsje meer. Dat had alles te maken met wegwerkzaamheden net
over de brug bij Nijkerk waardoor we niet rechtsaf de polder in konden
steken richting Nijkerk en Hoevelaken zoals de bedoeling was.
Na wat rondzwervingen bij Nijkerk vonden we dan toch de route weer die
ons naar Hoevelaken bracht. Van daaruit ging het richting Leusden,
langs het valleikanaal en
Langbroek waar we het kasteel Sandenburgh konden bewonderen waarvan 
hier
een foto. Bij Maarsbergen nog een koffiestop gehouden en daarna via
Austerlitz en Zeist weer het Gooi in. Nog even een versnelling op
heuvel bij de Vuursche en vervolgens weer terug bij de Meet. Al met al
een zeer mooie route door veel natuur en fantastisch weer. Bedankt Wim.
Zaterdag 11 juli 2009 9:00 uur.
Weer zo'n fijne tocht met onze zeg maar zo langzamerhand vaste voorrijders Gert en Bert. Dit keer zou het verste punt Wijk bij Duurstede zijn. Maar voor je daar aankomt voor een koffiestop, kom je beslist nog langs mooie landelijke taferelen waarvan ik er één wil noemen n.l. Den Treek in Leusden.
Wil
je meer te weten komen over dit gebouw en het landschap daar omheen,
ga dan even naar deze link "Den Treek".
Dus via Soest,
Soesterberg naar Woudenberg om vervolgens via de Amerongse berg de dijk
langs de Lek in Wijk bij Duurstede aan te komen. Na de stop ging het
richting Langbroek, ja daar waren we 4 juli ook al eens, naar
Driebergen-Rijsenburg en Zeist. Verder is het iedereen wel bekend
terrein zo langzamerhand. De Vuursche over en naar huis voor een
verfrissing bij ons clubhuis "Aan de Meet". Al met al toch
weer
zo'n 125 km op de fiets gezeten en prachtig weer. Bedankt voorrijders
voor het uit de wind houden en deze prachtige rit.(150 km) 23 mei 2009
Vorig jaar was deze tocht ook al eens beschreven, maar nu waren er door Jan en Piet dusdanig veel veranderingen aangebracht, dat hij dit maal nog mooier was. Althans dat was de mening van meer deelnemers. Aan de start om 9.15 uur stonden 12 renners waarvan er uiteindelijk na Amsterdam 10 doorgingen voor de gehele route. Via de gps routing van Jan kwamen we op een verrassende manier door Amsterdam (Haarlemerdijk, Westerpark!! etc) en Spaarndam. Relaxed ging het verder naar Halfweg, Haarlem door naar Bloemendaal. Vanaf Bloemendaal via de duinenweg door richting Ijmuiden waar we een stop maakte op de kop van de haven (zie foto). Wat een bedrijvigheid daar in dat havengebied. Na de stop gaat het verder via slimme doorgangen over de diverse sluizen richting Beverwijk. De hele route bestond voornamelijk uit toeristische fietspaden, waarlangs veel te genieten viel van de mooie natuur. Diegene die er dit keer niet bij konden zijn, hebben wel wat gemist. In Zaanstad was er even een prettig oponthoud vanwege een opstakel dat niet voorzien was. Een brug over de Zaan, was vanwege werkzaamheden buiten gebruik en waren we aangewezen op een pont. Op het breedste gedeelte van deze Zaan, gingen we uiteindelijk vrij snel naar de overkant en konden makkelijk de route weer oppakken. Met de molens van de Zaanse schans in zicht gingen we verder huiswaarts. Een fantastische dag was het weer en zeker voor herhaling vatbaar.7 maart 2009
In tegenstelling tot vorig jaar,
reden we nu wel op schema en hadden nu
niet te maken met weersomstandigheden die tot uitstel van deze tocht
hadden kunnen leiden.
Voor het vertrek was het een drukte van jawelste in het clubgebouw. Er
was zelfs een kleine file bij de inschrijftafel waar zelfs de
abonnementhouders enigszins "last" van hadden.
Uiteindelijk gingen we met z'n allen (±50) gelijktijdig van
start, waarbij opviel dat er in eerste instantie geen groepsvorming
was. Dat zou later op de dag wel anders worden. Mogelijk dat er toen
ook 50 km rijders in deze groep zaten.
Mede door enkele gastrijders werd het tempo, voor een eerste rit in het
seizoen, vrij hoog gehouden waardoor er gaten vielen en er uiteindelijk
meerdere groepjes werden gevormd die deze tocht uitreden.
Bij de koffiestop in Woudenberg kwam iedereen uiteindelijk elkaar weer
tegen. De Brasserie 't Poorthuys ging net open, het was even voor 11.00
uur, maar de service draaide daar direct al op volle toeren.
Onder zeer goede weersomstandigheden, waarbij menigeen iets te veel
kleding aanhad werd de terugweg na de koffiestop aangevangen en kwamen
we rond 13.00 uur weer bij "de Meet" aan. Ik vond het een geslaagde
ouverture
van het toerseizoen en hoop dat anderen daar net zo over hebben
gedacht.
Dietrich.
11 oktober 2008
Ik krijg na deze tocht gereden te
hebben een klein beetje de behoefte
deze tocht als een
snert tocht te betitelen, maar dat is dus niet eerlijk want zonder de
wat onfortuinlijke gebeurtenissen was het een prima snerttocht. Wat is
dan de achterliggende gedachte? Dat had alles te maken met de
valpartij waarbij diverse renners onderuit gingen en met name Joop
Post daar het meest van te lijden heeft gehad.
Op de diverse fietspaden was er door de tijd van het jaar al veel blad
terecht gekomen en daar had men niet al te veel rekening mee gehouden.
Totdat er bij het uitkomen van het bos en een naderende voorrangsweg in
de remmen geknepen moest worden.
Wat kun je achteraf concluderen? Er werd te hard gereden of was er
onvoldoende afstand gehouden, of heeft men niet op tijd gewaarschuwd.
Van alles is wel een beetje waar. In het gewone verkeer op de weg, zou
er ook gereageerd zijn met te weinig afstand en te snel gereden gezien
de situatie. Wel was het opdoemen van die voorrangsweg even plotseling
als de valpartij. Er kwam een auto van rechts en daar konden er maar 2
omheen, de rest moest in de remmen. Het was gewoon kort dag.
De rest ging als een harmonica in elkaar. Zo als altijd is dit weer
een leer moment en word je weer eens met de neus op de feiten gedrukt.
Joop heeft nog wel geprobeerd verder te fietsen, maar de pijn in de
schouder zat hem niet lekker. Met 2 collega's is hij terug naar huis
gefiets
en heeft foto's laten maken in het ziekenhuis.
Daar werd een scheurtje in of nabij zijn sleutelbeen geconstateerd.
Vervelend omdat de toch zo sportief ingestelde Joop maandag naar
Limburg vertrok om daar te wandelen.
Overigens hebben we nadien een fijne tocht gereden langs voor de meeste
herkenbare plekken. En zoals altijd na de tocht, is er SNERT. Met dank
aan het barpersoneel. Tot 25 oktober bij de sluitingstocht.
Dietrich Bakker.
8 augustus 2008
Ergens in Mei of Juni werd mij
door Bert Krijnen gevraagd om met ons (
Bert, Arie Sanders, en Walter v.d. Akker) mee te doen aan Luik
Bastenaken Luik. (de 170 km.) Nou dat wilde ik (ondergetekende) wel, ik
had nog nooit een klassieker gereden en als je er dan een gaat rijden
dan maar gelijk een aansprekende. De mannen met wie ik opstap zou gaan
hebben een behoorlijke palmares voor wat betreft de klassiekers en
alpen ritten die ze hebben gereden, dus daar ging wel enige inspiratie
van uit. Nou vindt ik klimmen een van de mooiste aspecten van het
sportief fietsen, maar de heuvels ( côte's) in de Ardennen
hebben toch wel wat meer betekenis dan b.v. de Posbank, conclusie wat
extra trainingsarbeid kan geen kwaad.
Uiteindelijk op 8 augustus j.l. afgereisd naar Limburg, voordat we naar
ons logeeradres in Geleen zouden gaan eerst nog even bij Mat Salden
langs waar we Berry Snoek tegen het lijf liepen, we wisten dat Gerard
Veerman ook zou rijden maar met Berry erbij waren het toch alweer zes
WTC Huizers zover als wij wisten. Daarna naar het logeeradres, kennis
gemaakt, onze tassen op de kamers gezet, en toen was het inmiddels tijd
om naar Maastricht te gaan om te eten. Tijdens het wachten op onze
maaltijden kwam de regen niet met bakken maar met zwembaden naar
beneden, maar na een bemoedigend telefoontje van Gerlof uit Hilversum
dat het morgen allemaal beter zou worden bleef de moraal 100%.
De volgende ochtend om kwart voor zes opgestaan, inderdaad prachtig
mooi weer, ontbijt naar binnen gewerkt en op Luik aan. In de drukte
uiteindelijk een goede parkeerplek gevonden en op naar de start. Dat
het inderdaad iets anders is als de Postbank bleek al snel bij de
eerste serieuze klim de Côte de Kin
een flink
stuk van elf
procent, maar we kwamen alle vier goed naar boven. Van af de rust bij
Baraque de Fraiture
in een mooie
afdaling naar beneden, op een gegeven
moment aangepikt bij een ons paserende groep en met het Tour de France
gevoel als ware coureurs vol er in, maar!!!!! Niemand op de peilen meer
letten. Uiteindelijk na veel gezoek en met hulp van Nederlanders vanuit
een auto wiens zoon ook mee reed toch weer op het parcours gekomen (20
km. te veel gereden maar wie zijn hersens niet gebruikt moet zijn benen
gebruiken). Enfin op naar de finale Côte de Wanne
een lang
kreng maar goed te doen, Côte d'Amermont,
dit
vond ik echt
een secreet van een heuvel maar wederom alle vier fietsend boven
gekomen, en dan de Côte de La Redout,
ik
vond hem niet de
moeilijkste klim ondanks dat je hier de meeste ziet lopen, hij is niet
zo lang en je kunt hem helemaal zien dus je kunt goed verdelen, maar
hij heeft een reputatie die je een knoop in je maag bezorgt. Ook hier
alle vier fietsend goed boven gekomen en dan even genieten van het
goede gevoel dat over mij kwam. Dan kan het niet meer stuk, nog 40 km.
naar Luik waar we Gerard op liepen, ook hij had een goede tocht
gefietst.
Bij de finish de laatste stempel gehaald, een mooi koerstruitje
gekocht, en ons zelf beloond met een pilsje. Op de terugweg naar huis
nog even lekker gegeten bij v.d Valk en om 23.30h weer thuis.
Bert, Arie, Walter, bedankt.
Gert Jacobs.
10 mei 2008
Deze door Jan de Lege georganiseerde tocht die buiten de toerkalender gereden werd was schitterend te noemen. Zoals wel vaker werd er verzameld bij de parkeerplaats aan de A27 en werden de fietsen op of in de auto's geladen om van daaruit naar Waardenburg te rijden. Jan die de hele route op zijn Garmin 60Cxs heeft, laat ons de route wel erg makkelijk rijden. Op deze manier kom je weer eens op andere zeer mooie plekjes van ons land. De groep die niet al te groot was, komt voort uit de zelfde groep die ook op de dinsdag middag rijdt en daar ook na afloop afspraken over maakt voor de komende zaterdag. Zo ging het richting Den Bosch en omstreken langs mooie wegen en dijken van de grote rivieren zoals Waal, Maas, Dommel en Bergse Maas. Als eerste kwamen we Rosmalen tegen waar wie via het terrein van de autotron en de eerst ontoegankelijke camping richting Heeswijk gingen en daar langs het Kasteel Heeswijk reden zo'n 10km ten zuiden van Den Bosch. Tussentijds werd er ook nog een nieuwe buitenband gekocht voor Henk in het plaatsje Middelrode. De stop was in het plaatsje Gemonde waar we ons te goed deden aan wat drankjes en voor sommige een ijsje. Via een oversteek van de Dommel werd ook Nationaal monument kamp Vught aangedaan en werd er even stil gestaan bij het monument van de gevallenen in de tweede wereld oorlog. De laatste stop was over de Maas in Hedel. Al met al een geslaagde tocht, die zeker een herhaling oproept. Wie weet. Op bijgaande foto's is een impressie te zien van het clubje dat er toen bij was (iets meer dan 10) en de zeer mooie omgeving.26 april 2008(1)
Zaterdag dd. 26-04-08 mijn eerste 200km. Rit van het jaar gereden, ging best wel lekker. Om 07.25 vertrokken vanaf de "Meet" met z'n vijven Wim,Han, Nico, Ron, en ondergetekende. De weerberichten waren goed, het was bewolkt maar het zou alleen maar beter worden, korte broek en het regenjack thuis gelaten. Voor de Lage Vuursche al een regenbuitje, dat was even slikken en van de weeromstuit moest er snel een sanitaire stop worden ingelast en toen bemerkte we dat als we stil stonden het een stuk warmer was dan wanneer we reden, maar ja stilstaand kom je nergens. Na een korte stop in Leusden via Woudenberg naar de Heuvelrug, eerst de Amerongseberg. Noodgedwongen in een wel erg langzaam tempo omhoog, we zaten achter een colonne van een graafmachine, tractor met aanhanger en een bestelbus en het was een beetje link om die te passeren. Na de afdaling alweer een sanitaire stop, zo spectaculair is die afdaling nou ook weer niet ( misschien een beetje kou). Het weer werd vanaf dat moment ook alleen maar beter (zon). De rest van de heuvelrug afgewerkt en onder goede omstandigheden en in een lekker tempo opweg naar Maartensdijk waar we een ploeg WTC'ers van de 150km troffen. We spraken af dat we verder als één ploeg naar Wooerden zouden rijden maar door enig oponthoud van onze kant lukte dit niet, edoch vlak voor aankomst Woerden haakten we weer aan. Na de stop in Woerden als een grote groep voor de wind naar Huizen. Op een valpartijtje na (Bert) bij Breukelen om ongeveer 16.00h onder goede omstandigheden aan de "Meet" gearriveerd alwaar het goed toefen was op het terras.
26 april 2008(2)
Was ik even blij dat ik om 8.30 uur kon starten met een vrij grote groep voor de 150 km. Daar was ik vrijdag door Joop de Weerd op geattendeerd via een mailtje. Om 7.00 uur zijn de temperaturen toch een ietsje lager en wat moet je aantrekken, zeker als je weet dat het een mooie dag zal gaan worden. Deze ploeg was grotendeels samengesteld uit de dinsdagmiddag rijders. Het eerste probleempje was ter hoogte van de Lage Vuursche waar Bert van Loo een lekke band kreeg. Met wat hulp van technisch ingestelde mensen was dat snel verholpen. Tot aan Leusden ging het verder zonder problemen en werd daar een vrij korte stop ingelast. Wel kwam er een discussie op gang hoe we de route zouden vervolgen. Er waren stemmen die er voor voelden een plaatselijke ronde te rijden waar nog al wat klimmetjes in voor kwamen. Anderen daarentegen wilden liever de 150 km route aanhouden die vanuit Leusden naar Woerden zou leiden. Uiteindelijk besloten Karel Flens, Joop de Weerd, Roland de Boer en Dietrich Bakker de heuveltjes route te pakken, ingegeven door het feit dat we vorige zaterdag ook al eens in Woerden geweest waren. Als eerste werd de Amerongseberg genomen. Een lange pittige stijging waar je op stuk kunt gaan. Dat overkwam mij en al snel moest ik de anderen voor laten gaan. Dat ik die dag geen al te goede benen had werd later snel duidelijk bij alles wat maar een beetje omhoog ging. Eigen tempo volgen is dan de beste remedie. Verder werd het een schitterende dag en het besluit in de korte broek te starten was lang zo slecht niet. In Maartensdijk kwamen we bij Restaurant Mauritshoeve Klaas Makkinje tegen die de stempelpost bemande en zichtbaar genoot van het mooie weer. Vandaaruit werd de rit vervolgd via Loosdrecht en Kortenhoef richting Huizen. Vlak voor Huizen werden we nog even bijgehaald door de 200 km rijders die om 7.00 uur gestart waren!! Al met al een geslaagde rit en een prima organisatie.
12 april 2008
De weersvooruitzichten voor deze dag waren niet slecht, zij het dat het ´s morgens bij de start toch maar 5°C was en het later op de dag nog wel zo´n 12°C zou gaan worden. Die morgen waren er twee ploegen die aan de start stonden, een A en een B-ploeg waarvan de laatste 13 man en 1 vrouw (Toos) telde. In Weesp aangekomen moesten we nog wel een hindernis nemen bij de klapbrug, waar een noodbruggetje was aangelegd maar verder gaf dat geen problemen. Het tempo zat er behoorlijk in en werd door Herman goed hoog gehouden. Dat moet ook wel, want je gaat wel voor de 180 km niet waar? De vooraangekondigde belemmeringen in de route bij het AMC (A2) werden door voorkennis ook zonder al te veel problemen genomen en de combinatie van GPS navigatie en routekennis deed ons zonder problemen bij het kopje van Bloemendaal aankomen. Het is daar voor menigeen een uitdaging daar als eerste boven te komen. Via de zeeweg komen we bij onze eerste stop aan café ´t Eindpunt waar, zo als altijd lekker vlot bediend wordt ondanks dat het er bij aankomst vol zat. Heerlijke koffie met een appeltaartje en nog even poseren voor een fotootje en via de duinen richting Zandvoort. De mooie route begint eigenlijk nu pas. Althans dat vind ik. Bij Zandvoort achter het circuit langs en via het dorp direct op de boulevard naar het Langevelder slag. Heel mooi daar maar nu speelde de toch wel stevige wind een behoorlijk toontje mee. Dat ik daar ook het slachtoffer van werd wil ik niet verzwijgen. Maar door de nodige helpende handen konden enige renners toch weer aansluiten. Bedankt. Vanaf hier ga je eigenlijk richting de bollen. Althans wat daar nog van over is vergeleken met vroeger. Maar toch, wat er in bloei was, waren voornamelijk de hyacinten en die gaven een heerlijke geur af. Via de Keukenhof in Lisse gaat het dan met veel zon gestaag naar Noorden voor onze tweede stop. Ook daar zijn we geen onbekenden en is het er altijd gezellig uitrusten in het verbouwde café de Klinker. We laten het ons allemaal goed smaken en vertrekken daarna via de Woerdense verlaat en bekende paden naar onze eindbestemming.29 maart 2008
Met goede weersvooruitzichten in het verschied, leek het er wel op dat alle leden zich hadden ingeschreven voor deze mooie tocht. Dat het uiteindelijk niet die voorspelde 12°C werd, daar kon niemand zich druk over maken. Wel de harde wind (mee) in de eerste helft van het traject, die menigeen liet ontvallen dat de terugweg wel eens wat slachtoffers zou opleveren. De eerste 60 km gingen dus voorspoedig en we kwamen zonder kleerscheuren in Nunspeet aan voor een koffiestop bij lunchroom ´t Eiland. Daar was men niet echt klaar voor deze grote ontvangst. Maar toch kwam iedereen daar aan zijn trekken. Vandaaruit ging het richting Garderen via een mooie bosrijke route die uiteindelijk in Krachtighuizen aankwam. Eigenlijk begon vandaaruit de wind meer vat op de renners te krijgen die schuil zochten achter elkaars ruggen. Nog wel een lekke band repareren van de fiets van Peter ten Broeke maar dat was met hulp snel verholpen. Intussen werden we nog wel even opgehouden door een tweespan die met wat onrustige paarden het ergste deed vrezen. Teun Tol (Adelaar) kwam daardoor, mede aangereden door een collega in de berm te lliggen, maar kon met gezamelijke hulp van wat Adelaar renners toch goed thuis komen. In het laatste stuk van deze tocht versnipperde de toch wel grote B-groep bij tijd en weilen. Geholpen door de wind moest menigeen zich laten afzakken en zijn eigen tempo vinden. Door een lekke band van Karel, ja die Karel met die heup die nog vervangen moet worden, kwamen verschilldende renners weer bij elkaar. Met dank aan Karel. Al met al een fijne tocht waarbij alweer vooruitgekeken werd naar de volgende, n.l. de Bollen-Zee tocht van 180 km. Hoe snel kan het allemaal gaan. Net een paar tochten van ± 100 km en voor je het weet rij je er al weer een van 180 km. Als dat maar goed gaat.15 maart 2008
Op een mooie zaterdag in maart werd er een tocht gereden in ons mooie plassengebied. Ik ben in voorgaande jaren wel eens thuis gebleven vanwege het slechte weer, maar nu was het werkelijk prachtig te noemen. Er reden verschillende groepen rond waarvan ik de identiteit wel een beetje kwijt was. Er waren geloof ik 2 A ploegen een disndagmiddagploeg een B ploeg en misschien ook nog wel een C ploeg. In ieder geval waren de renners(sters) goed verdeeld over het parcours. En dat is prettig rijden zo. Overzichtelijk en veilig naar mijn mening. De koffiestop was in Wilnis waar wij letterlijk met grote getale binnenvielen als het ware. Men was er echt niet op bedacht zoveel klanten te ontvangen. Na 20 minuten had ik m´n eerste bakkie koffie. Peter van Zuylecom had daar behoorlijk lang voor in de rij gestaan. Zo lang zelf, dat hij zelf maar géén koffie nam. Op het moment dat ik die koffie kreeg was het ook weer tijd op te stappen. De tamelijk hete maar wel lekkere koffie via m´n loden pijp naar binnengwerkt en zo snel mogelijk op de fiets geklommen. Ook Bert Krijnen was aan de late kant, maar die heeft de groep kennelijk nog ingehaald. Zelf met de moed der wanhoop een nog grotere afstand goedmakend, wat mij echter niet lukte, m´n eigen traject naar Huizen zoekend en vlak achter de A2 groep binnengekomen. Ik had door deze inspanning iedereen van de ploeg waar ik voordien in fietste voorbij gereden. Daar was ik nogal verbaast over, temeer dat er in die ploeg redelijk doorgefietst werd. Op de club aangekomen heb ik mij toch nog even ingeschreven, ik was daar door Jan de Lege terloops op gewezen. Verder heb ik het best naar m´n zin gehad en zie al weer uit naar de volgende toertocht.
8 maart 2008
Deze tocht welke door de
weersomstandigheden op 1 maart werd verschoven
naar 8 maart, heeft een goede start gemaakt van ons wielerseizoen.
Toen ik vanmorgen aankwam bij de Meet was het een drukte van jewelste.
Maar omdat ik een toerabonnementje had was dat totaal geen probleem.
Binnen de kortste keren was ik ingeschreven.
Nu moet ik zeggen dat ik geen gebruik maak van het toerboekje en dat
geeft ook tijdwinst.
Ook opmerkelijk was het dat er nogal wat niet-leden aan de start
verschenen. Kennelijk heeft men op de website deze uitgestelde rit
gezien en toen plannen gemaakt.
Overigens geen probleem. Goed voor de kas zou ik zo zeggen.
Zo reden er
bij mijn ploegje een 7-tal van de
Adelaar, waaronder ook 3 dames.
Bert van Loo viel het ook op dat er zo weinig leden in het clubtenue
reden en
dat daardoor het WTC-gehalte in dit ploegje behoorlijk naar beneden
werd gehaald. Maar
niet getreurd het was goed weer, we gingen met 5°C van huis en
later werd het zomaar 10°C.
Alleen de wind speelde hier en
daar nog wel parten en moest je even aan de bak.
Voor mij was het na een viertal MTB maanden wel even wennen. Vooral de
pedaalslag en daardoor het verzet zette mij behoorlijk aan het werk.
Denk je lekker getraind de winter uit te komen heb ik dat weer.
Anderen hadden de racefiets kennelijk al wat eerder van stal gehaald.
Overigens reden we in de omgeving van Woudenberg nog even verkeerd
waardoor we plotseling vanuit tegengestelde richting de 'A'-ploeg
voorbij zagen komen. Toen was duidelijk dat er iets mis gegaan was.
Uiteindelijk draaiden we nog een lusje rondom in het gebied en kwamen
uiteindelijk op onze koffiestop aan. We hadden inmiddels al 64km
gereden.
Na de stop rijd je eigenlijk via via naar huis en dat kon je merken.
Windje mee en wat meer hulp van onze gastleden.
Verder gebeurde er eigenlijk niet zoveel meer en komen we na 104km in
Huizen aan.