2015 oktober

Clubblad 2015-5

Colofon
Cubblad WTC
WTC PostadresNaarderhop 7, 1274HW Huizen
Rabobank Noord HollandIBAN:NL35RABO0329977032
Internet:www.wtchuizen.nlwebmaster@wtchuizen.nl
Voorzitter:Jos Koot (035-5260193)
Secretaris:Peter Markestein (035-5250240)secretariaat@wtchuizen.nl
Penningmeester:Bert van Loo (036-5384408)
Toercommissie:Wim Kuijpers (035-5258293)tc@wtchuizen.nl
Bar & Clubhuis:Gerard van de Berg (035-5252997)
Redactie:Peter ten Broeke [redacteur]Dietrich Bakker [web realisatie]
Redactieadres:redactie@wtchuizen.nl

Inhoud:

Van de redactie [Peter ten Broeke]
Van de Voorzitter [Jos Koot]
Afscheid Antoon Vreeman [Gerard van de Berg]
Nieuwjaarsreceptie [Gerard van de Berg]
Gestuurd door de wind! 2015 (deel 2) [Aard Weijers]
Van de bestuurstafel [Peter Markesteijn]
Fietsen in verre oorden [Gerard van de Berg]
Bericht Toercommissie [TC]
Mijn E-Bike [Peter ten Broeke]
Onze sponsors
Toerkalender
Verjaardagen
Uiterste inleverdatum voor het volgende nummer = 22 december 2015

Van de redactie [Peter ten Broeke]

Zoals eerder betoogd zou het leuk zijn als de clubleden artikelen/columns insturen. Dat kan over uiteenlopende onderwerpen zijn, maar het liefst uiteraard over “fietsen”. (en dat kun je zo breed opvatten als je wilt)

Zo heb ik het volgende artikeltje van internet afgehaald:

Geschiedenis van de elektrische fiets.

De geschiedenis van de elektrische fiets begint in de 19e eeuw.
Een elektrische fiets is een fiets die door een elektromotor aangedreven wordt, al dan niet in combinatie met spierkracht, en wordt ook wel E-bike genoemd. Spreek uit als: ie-baaik).
Komt van electric bike. e-bike

De elektrische fiets die werkt in combinatie met spierkracht, en dus alleen ondersteuning geeft, heet officieel in Nederland “fiets met trapondersteuning”.

Ook is de fiets (on)bekend onder de naam PEDELEC (pedal/electric)

Negentiende eeuw.

De eerste ideeën voor elektrische fietsen zijn in de jaren negentig van de 19e eeuw gedocumenteerd in diverse Amerikaanse patenten.
Zo kreeg Ogden Bolton Jr. op 31 december 1895 een patent (US Patent 552271) voor een met batterij aangedreven fiets, met een “6-pole brush-and-commutator direct current (DC) hub motor mounted in the rear wheel.” Onthouden!
Deze fiets had geen versnellingen en de motor werkte tot 100 Ampère uit een 10 volts-accu.
Twee jaar later, in 1897, ontwikkelde Hosea W. Libbey uit Boston een elektrische fiets (US Patent 596272) die werd aangedreven door een dubbele elektrische motor.
Deze motor was ontworpen binnen in de trapas.
Eind jaren negentig van de 20e eeuw is dit model herontwikkeld en min of meer geïmiteerd door Giant bij de Lafree elektrische fietsen.
In 1898 werd een met het achterwiel aangedreven elektrische fiets gepatenteerd door Mathew J. Steffens. Steffens maakte gebruik van een systeem om het achterwiel rechtstreeks via de achterband aan te drijven.
Het in 1899 door John Schnepf gepatenteerde systeem (US Patent 627066) gebruikt een vergelijkbare techniek.

Twintigste eeuw.

Schnepfs uitvinding is in 1969 doorontwikkeld door G.A. Wood Jr. en opnieuw gepatenteerd (US Patent 3431994).
Woods product gebruikte vier kleine motoren; ieder met minder dan een halve pk, met elkaar gecombineerd door een serie tandwielen.
Krachtsensoren en motoraansturingssystemen werden in de late jaren negentig van de 20e eeuw doorontwikkeld.
Een voorbeeld is het Japanse patent van Takad Yutky uit 1997 voor zo’n product.
In 1992 verkocht Vector Services Limited een elektrische fiets met de (vertaalde) naam Zike.
Deze fiets maakte gebruik van een Nikkel-Cadmium (NiCd)-accu die in het frame verwerkt was en werkte met een 850 gram zware permanentemagneetmotor.
Naast de Zike waren er in 1992 nauwelijks elektrische fietsen commercieel verkrijgbaar.
In 1998 was dit aantal echter gegroeid tot op z’n minst 49 verschillende fietsen.
De productie groeide van 1993 tot 2004 met zo’n 35% terwijl de productie van gewone fietsen in die periode juist daalde.

Eenentwintigste eeuw.

Door verbetering van de accutechnologie werden de elektrische fietsen beter; ze werden lichter maar konden toch langere afstanden op een volle accu behalen.
Goedkope fietsen bleven echter gebruikmaken van een loodaccu of een NiCd-accu terwijl de nieuwere en duurdere fietsen een Nikkel-Metaal Hydride (NiMH)-accu of een Lithium ion (Li-ion)-accu gebruiken waardoor die qua gewicht en actieradius achterbleven.
In 2004 werden de elektrische fietsen onder andere geproduceerd door Kalkhoff, Currie Technologies, EV Global, Optibike, Giante Lite, Mérida, ZAP en Sparta.
Sparta was de eerste tweewielerfabrikant die de elektrische fiets zeer groot aanpakte.
Als eerste werd in 1998 de Sparta Pharos geïntroduceerd.
Deze fiets maakte gebruik van het elektrische systeem dat door Yamaha ontwikkeld is.
In 2003 introduceerde Sparta de Sparta Ion.
Deze fiets is volledig door Sparta zelf ontwikkeld. Inmiddels maken ook de andere merken uit de Accell Group waar Sparta toe behoort gebruik van deze Ion-technologie.
In 2001 kwamen de termen E-bike, pedelec en elektrisch ondersteunde fiets op om deze fietsen te beschrijven.

Volgens Google is E-bike als term sterk in populariteit gegroeid.
De E-bike refereert eigenlijk aan de elektrische fiets die met een gashendel bediend wordt maar wordt ook veel gebruikt om pedelecs aan te duiden.
Vandaag de dag is China de grootste producent van elektrische fietsen. Gebaseerd op de cijfers van de China Bicycle Association, een door de Chinese overheid ingestelde industriële groep, verkochten Chinese fabrikanten in 2004 7,5 miljoen elektrische fietsen over de hele wereld.
Dit was het dubbele aantal van de verkoopcijfers van 2003.
In 2005 steeg de verkoop tot zo’n 10 miljoen stuks en zo’n 16 tot 18 miljoen stuks in 2006.
In 2007 besloeg het geschatte aantal elektrische fietsen zo’n 10 tot 20% van alle tweewielers in vele grote steden wereldwijd.
Ook hiervan is een groot deel geïmporteerd uit China (3 miljoen stuks met een waarde van 40 miljard Yuan ($5,8 miljard) in alleen 2006).

Bron: Wikipedia
Up⬆

Van de Voorzitter Jos Koot

Het seizoen zit er op voor wat het fietsen op de racefiets betreft.
Voor het bestuur komt er toch een spannende tijd. Zie hiervoor onderstaande oproepen.
Wij hopen dat er leden zijn die zich geroepen voelen hierop te reageren en ons te willen ondersteunen.

Iedereen gaat zich richten op de winter activiteiten. Voor de een zijn het de loopschoenen voor de ander de ATB. Of misschien de sportschool. Of helemaal niets – lekker even een paar maanden bijkomen om volgend jaar fris aan de start te verschijnen.

De toerkalender voor 2016 heb ik al gezien en daar staan weer mooie tochten op.
In de opbouw naar de langere tochten is het begin gelukkig nog rustig.
Jammer dat de fietsvierdaagse waarschijnlijk niet doorgaat. Niemand heeft zich gemeld om de organisatie op zich te nemen.
Het zou toch spijtig zijn als de fietsvierdaagse in 2016 niet verreden kan worden!

In de bestuursvergadering heeft Peter M. aangegeven te willen stoppen als bestuurslid/secretaris van onze vereniging.
Wij zijn dus op zoek naar een nieuwe secretaris! Voor de invulling van deze functie kun je bij Peter terecht. Wil je een bestuursvergadering bijwonen – je bent van harte welkom. Je kunt je dan een beeld vormen van wat de taak van een secretaris ongeveer inhoudt

De feestavond was zeer geslaagd. Ik kon zelf helaas niet lang blijven…
De muziek en het eten waren voortreffelijk. Het was zeer gezellig. Iets aan de frisse kant maar door het dansen kreeg je het gelukkig al snel warm.

Het zal duidelijk dat ik me zorgen maak over een aantal zaken. Als bestuur slaan we aan het brainstormen hoe we het een en ander moeten invullen.
Heeft u suggesties en/of wilt u meedenken? Laat het ons weten!

Jos
Up⬆

Afscheid van Antoon Vreeman [Gerard van de Berg]

Iedereen van de WTC kent hem, en Toos wel het meest. Antoon, altijd de rust zelve, liet zich nooit gek maken, al stonden er 20 mensen voor de bar te dringen.
Antoon was een barvrijwilliger waar je op kon bouwen, hij was er altijd en met de nodige humor.
En zoals het met vrijwilligers gaat, ging het ook met Antoon. Je begint ergens aan en na verloop van tijd denk je: er zijn nog zoveel andere leuke dingen in het leven.
Antoon verscheen voor het eerst op het barrooster in 2002. Hij heeft dus 14 jaar lang ons voorzien van een biertje, een Cola, een patatje, een kroket of wat anders. Ook maakte hij meer dan eens soep voor de 3-daagse.
Vanaf 2006 draaide Antoon ook mee op de donderdagmorgen om koffie te zetten voor Zuidwal. Dat heeft hij dus ook 9 jaar gegaan.
Antoon, bedankt voor je inzet en betrokkenheid bij de WTC. Wij, maar ook de Zuidwal, zullen je missen het komende seizoen. Ga maar andere leuke dingen doen en blijf gezond!
Iemand als Antoon verdient een groots afscheid, maar dat wilde hij niet. Hou het maar stil, zei hij. Maar een vermelding in het Cranckstel mag hopelijk wel.
Antoon, nogmaals bedankt!!
Gerard van den Berg
Up⬆

Nieuwjaarsreceptie

Nieuwjaarsreceptie
Het bestuur nodigt u uit voor de

NIEUWJAARSRECEPTIE

op zaterdag 2 januari 2016
van 15.00 – 17.00
in het clubhuis “Aan de Meet”

Gestuurd door de wind! 2015 (deel 2) [Aard Weijers]

glooiendlandschap
Glooiend Landschap

Blokhus: Gefietste dag afstand 92 km. Totaal 1071 km.

Donderdag 2 Juli.
Vandaag wordt het een halve dagrit t.o.v. normaal. Ik moet naar Hirtshals om morgen met de Ferry Naar Noorwegen over te steken. Gisteren hebben Leen en Leny gemeld dat een deel van de route over strand gaat. Ik zie dat niet zitten met al mijn bagage en kies voor de verharde versie van deze route.
Het liep lekker zo half voor de wind en het landschap was weer verrassend mooi en gevarieerd. Als ik zo door de stille rustige landerijen rij springt er plotseling een ree naast me op en verdwijnt dan weer met grote sprongen door het graanveld. Rond half elf kom ik langs een camping en heb wel zin in koffie. Er is geen restaurant maar de bediende in de kampwinkel wil voor mij wel koffie zetten en zo kom ik toch weer aan mijn nodige coffeïne waar mijn benen zo goed op draaien. Al om 12 uur fiets ik de camping op en ik krijg een mooi plekje toegewezen nabij een prachtig wit vuurtorentje en boven op een heuvel waar ik net over de campers en caravans heen kan kijken met uitzicht op de Noordzee.

Vuurtoren Hirtshals
Vuurtoren Hirtshals

Ik heb alle tijd om uitgebreid mijn lunch te houden met soep, gebakken eieren en koffie. Ik neem ook de tijd om de problemen van mijn band op te lossen. Het gaat gelukkig heel eenvoudig. Het probleem is toch een heel klein gaatje in de band. Ik verwissel de binnenband voor een nieuwe en plak de lekke band zodat ik deze als reserve band kan gebruiken. Omdat het achterwiel zwaarder wordt belast dan het voorwiel slijt de achterband meer dan mijn voorband. Ik wissel deze daarom ook nog eens om, voor naar achter en achter naar voor. Tevens kan ik mijn fiets een keer goed schoonmaken en we zijn helemaal klaar voor ons fietsavontuur in Noorwegen. Naast me op de camping zijn twee Duitse jonge mannen komen staan en we praten zo over onze fietsavonturen. Hans en Joke hebben hun auto geparkeerd op een camping aan de andere kant van Hirtshals en ik ben op advies van Hans nog eens kritisch door mijn bagage gegaan en alle overbodige dingen verzameld. In de namiddag heb ik alles naar hun auto gebracht en daar achtergelaten. Dat scheelt toch al gauw 3 kilo die ik de komende 600 km niet mee hoef te slepen. Het geeft ook meer ruimte in je tassen wat makkelijker is als je dingen moet zoeken of soms tijdelijk moet mee nemen. In mijn tassen heeft alles zo zijn vaste plaats. In de tas rechts voor zit mijn keuken met alles wat met koken en eten te maken heeft. Links voor is het magazijn met voorraden en technische zaken. Rechts achter is mijn kleding kast en links achter zit mijn sportkleding. Als ik alles consequent op de vaste plaats opruim grijp je dus nooit mis. Nadat ik mijn spullen in de auto van Hans heb achtergelaten ben ik eerst langs de haven gereden om mij te oriënteren hoe dat morgen zou verlopen als ik naar de boot moet. In het centrum doe ik nog de nodige inkopen en ga dan uitgebreid eten. Het is mooi weer en op de terrassen is het gezellig druk en ik vind nog een vrije tafel. Nog even genieten van mijn laatste Deense biertje. Zo kan ik langzaam afkicken van het gastvrije Denemarken en me voorbereiden voor het avontuurlijke Noorwegen. Tot nu toe loop ik mooi op schema, maar wat Noorwegen aan inspanning gaat kosten weet ik echt niet. Ik heb wel voldoende tijd en kan daarom mijn te rijden dag afstanden korten maken. We gaan het beleven!

Hirtshals: Gefietste dag afstand 75 km. Totaal 1146 km.

Vrijdag 3 Juli.
De nacht verliep nogal ongewoon. Halverwege de nacht was mijn horloge gestopt. Ook de klok van mijn telefoon liep niet goed dus je blijft onzeker over de tijd. Omdat je dicht bij het noorden zit blijft het ‘s nachts langer licht dus je gevoel van tijd wordt verstoord.
Dan schiet me te binnen dat op mijn GPS ook een klok zit dus ik weet weer hoe laat het is. Rond zes uur hoor ik de eerste auto ’s langs de weg rijden en kan wat mij betreft de dag beginnen. Na het gehele ochtend ritueel te hebben afgewerkt sta ik om 8 uur klaar voor vertrek. Nog even afscheid nemen van de Duitse vrienden en het is vertrek naar de boot. Het is maar 2 km fietsen en ter plaatse kan ik mijn tickets voor de overtocht kopen. Auto ’s en motoren staan al in rijen opgesteld en ik mag me aansluiten bij enkele Duitse jongens die ook op de fiets zijn. De boot komt aan en als deze leeg is mogen fietsers als eerst aan boord. We hebben een eigen vak waar we de fietsen tegen een scheepswand kunnen plaatsen en met sjorbanden kunnen vastzetten. We hebben een snelle boot die ons in c.a. 2 uur over het Skagerrak zal brengen.

Noorwegen
noorsevlagroutebordnoorwegen

Als we de haven van Kristiansant naderen wordt je al geraakt door het mooie kustgebied waar je tussen de rotseilandjes een fjord binnen dringt. Op een rots een vuurtorentje die de schepen naar binnen loodst en we zien nog juist een onderzeeër de haven uitvaren.

vuutorenkristiaansant
Vuurtoren Kristiaansant

We hebben geluk en mogen als eerste van de boot en dat bespaart ons een heleboel uitlaatgassen happen. De stad ligt aan het water en is omgeven door hoge rotsen waar de stad tegenaan gebouwd is. Het is eerst weer zoeken om de stad uit te komen en dan is het stampen om alles omhoog te krijgen. Ik raak wel even van de vaste route af en kom door een bos met een prachtige route. Gelukkig kom ik af en toe mensen tegen om te vragen of ik nog op de goede route zit en zo kom ik uiteindelijk over een oude postroute langs een prachtig meertje waar kinderen aan het zwemmen zijn. Even verder kom ik langs een picknick tafel.

oudepostroute
Oude Postroute

Een mooie plek om even op adem te komen en een broodje te eten. Na ongeveer 10 km kom ik op de Noorse Noordzeeroute en is de route weer met borden aangegeven. Deze dag kom ik tot het plaatsje Aros c.a. 25 km voorbij Kristiansant. Het is een badplaats met de camping aan het water. Ik krijg een stil plekje op de camping toegewezen en op de camping is een restaurant waar ik kan eten. Het is lekker zonnig weer en ik heb alle tijd om overal van te genieten. Dit was de eerste kennismaking met Noorwegen heftig maar erg mooi en indrukwekkend. Ik denk dat er de komende week nog vele verrassende momenten zullen volgen.

Aros: Gefietste dag afstand 42 km. Totaal 1188 km.

Zaterdag 4 Juli.
Ik was extra vroeg en zat al om half 8 op de fiets. Het is nog fris met iets zee mist. Dat maakt het toch weer spannend en een beetje mysterieus. De routebordjes zijn slecht aangegeven en ook de plaatsjes op de kaart zijn op de richtingwijzers langs de weg niet terug te vinden. De route is moeizaam te volgen en regelmatig kom ik op een kruising en weet echt niet welke kant ik op moet. Soms gok je goed en soms fout. Zo is het en niet anders. Soms wordt je gedwongen een alternatieve route te nemen en dat kan weer heel verrassend uitpakken. Dat is ook de reden waarom je soms voor de verkeersweg kiest boven een pad waarvan je niet weet waar je uit gaat komen. Neem het nou maar zoals het gaat en geniet van de verrassende trip. Rond lunchtijd krijg ik plotseling een lekke band en kan op een leeg parkeerterrein mijn fiets afladen. Een spijker in mijn band net naast het extra versterkte loopvlak is de boosdoener. Gelukkig lukt het me om de boel vlot te plakken en weer rijklaar te maken. Ik gebruik mijn tijd tevens om mijn lunchpauze te houden en kan mijn dagtrip weer vervolgen. Na 88 km kom ik in het plaatsje Lyngdal met een camping aan de Rosfjord. Ik vind een plekje bij nog wat andere tenten en blijf op de camping en kook mijn eigen potje.

campingrosfjord
Camping aan de Rosfjord

Lyngdal: Gefietste dag afstand 88 km. Totaal 1276 km.

Zondag 5 Juli.
De fjorden hebben zo hun eigen kenmerken. Hun uitgestrektheid en grootsheid, de vrijheid die het water neemt om zover een land binnen te dringen roept ontzag over zich heen. De kale rotsen en dan weer die begroeien met wilde kleurrijke bloemen. Dan het alles overheersende geluid van de stilte die wij nauwelijks meer kennen. Het dun bevolkte achterland en de kleine woongemeenschappen die ver van de bewoonde wereld leven. Zo begin ik op zondag ochtend mijn dagrit langs een onverharde weg die langs de rand van de Rosfjord gaat.

wegblz12
Langs de Bergrand

Het is klimmen en blijft klimmen. Na een aantal km krijg ik het gevoel als ik door ga kom ik op een klif in de Noordzee. Ik besluit bij een aftakking de route te verlaten en naar rechts af te buigen. Ik kom door een prachtig stukje achterland. Als hier plotseling een Viking voor je fiets zou springen zou ik er niet vreemd van opkijken. Even verder kom ik plotseling weer op de route. Kennelijk had ik eerder moeten afslaan maar de borden zijn verdwenen. Jammer want je kan er niet meer op vertrouwen. De rit volgt de weg nr. 43 en zo kom ik langs een andere fjord in het plaatsje Farsund.

farsund
Farsund

Bij een benzine station hou ik mijn koffie break. Even verder kan ik kiezen om een kortere route te kiezen langs een oude weg nr. 465. Voor de auto ’s is een tunnel gemaakt en een nieuwe weg aangelegd. Fietsers mogen hier niet door dus ik volg de oude route die na een heftige beklimming een mooi uitzicht geeft over Aptatfjord. Boven volgen nog een aantal stuwmeren gevolgd door een machtige afdaling. Als ik weer beneden aan het water kom is er zo ’n mooi plekje dat ik stop om hier mijn lunchpauze te houden.

aptatfjord
Aptatfjord

Zon water met aan de horizon de bergen en dan vers brood, een eitje bakken. Ken je dat gevoel dat de hele wereld van jou is! Je weet dat na een afdaling weer een beklimming volgt. Ik moet over steken naar een volgende fjord en daarom moet er weer 250 m in hoogte beklommen worden. Het is op het heetst van de dag en dan weet je wel waar je mee bezig bent. Klimmen, klimmen en nog eens klimmen. Boven weer een schitterend uitzicht over de Fedafjord.

fedafjord
Fedafjord

Voor het auto verkeer is hier een enorme brug gebouwd maar wij mogen 10 km naar het eind van de fjord fietsen hem ronden en via de andere kant weer 10 km terug fietsen. Het is inmiddels flink warm geworden zo tussen de bergen en rond 4 uur neem ik bij een benzine station een extra drink pauze en neem mijn rust. Ik laat me informeren waar de camping is waar ik naar toe wil en kan dan met mijn laatste deel van de dagrit beginnen. Ik heb verlichting op mijn fiets en kan daarom door enkele korte tunnels. Tenslotte moet ik nog een flinke klim maken om uiteindelijk bij het dorpje Feda moe op de camping aan te komen.

campingblz13
Meertje met Camping

De camping ligt aan een klein meertje waarvan de temperatuur van het water 20 graden is. Ik ga een keer zwemmen en kan lekker afkoelen van een warme fietsdag. Weer een kleine camping dus ik mag weer eigen kok spelen.

Feda: Gefietste dag afstand 91km. Totaal 1367 km.

Maandag 6 Juli.
Ik begin aan mijn 2e fietsweek en kan direct met een beklimming beginnen. Je probeert je aandacht wat te verleggen naar de dingen die niets met fietsen te maken hebben. Al je zintuigen staan dan op scherp. Door de stilte hoor, zie en ruik je alle veranderingen. Het is zwaar bewolkt en als het zacht begint te regenen begint de kamperfoelie die vol in bloei staat heerlijk te geuren. In Flekkefjord raak ik de route weer eens kwijt en begint het steeds harder te regen. Ik ben een tijd op een onverharde weg aan het klimmen door een mooi stuk natuurgebied. Het is niet koud en ondanks de regen kan ik toch genieten. Als ik weer op de verharde weg kom kan ik niet anders dan de weg Nr. E39 volgen. Dit is een brede tweebaansweg met veel verkeer en vracht verkeer, die van zuid Noorwegen doorloopt naar het noorden. Het is niet verboden voor fietsers en ik beslis deze weg toch maar verder te volgen.

Verrassende meertjes
Verrassende meertjes

Gelukkig houdt het verkeer goed rekening met de fietsers. Regelmatig moet ik door een tunnel en dan hoor je hoeveel geluid dat auto verkeer produceert. Het klimmen en dalen gaat steeds maar door alleen gaat het niet zo stijl. Een keer fiets ik in een stil en verlaten gebied en valt de regen met bakken naar beneden. Schuilen kan ik niet er is wel een parkeerplaats waar ik even van de fiets stap en de benen kan strekken. Dit is niet leuk en je vraagt je af wat doe ik hier. Later schijnt de zon weer en fiets je jezelf weer droog en geniet je weer van alles om je heen. Onderweg kan ik bij een benzine station koffie drinken en wat eten. Regelmatig kom je langs een meertje en dat geeft weer de nodige variatie in het heuvelachtige landschap. Na 33 km kan ik de E39 verlaten en zak ik af naar de plaats Egersund. Het weer heeft zich weer helemaal hersteld en hier vind ik mijn camping. Tegenover de camping is een restaurant waar ik lekker en goed kan eten. Eenvoudige zaken als een stoel en een tafel voelt plotseling als een luxe.

Egersund: Gefietste dag afstand 88km. Totaal 1455 km.

Dinsdag 6 Juli.
Het is weer een mooie zonnige ochtend en als ik op de fiets stap is er meteen een flinke klim. Je bent nog niet warm gefietst en je voelt al je gewrichten en spieren kraken. Als je ’s morgens opstaat denk je ik ben weer aardig hersteld van de inspanningen van gisteren maar nu voel je dat anders. Gelukkig veranderd dat als je warm gefietst bent en de beklimming duurt gelukkig niet zo lang. Van af nu is het hoge klimwerk voorbij. Boven aan de klim word je aangenaam verrast door de verandering van omgeving. Plotseling liggen er rondom in het landschap van die grote ronde keien. Het lijkt wel of Asterix en Obelix hier met rotsblokken aan het strooien zijn geweest.
rotsenblz14En volgens mij hebben de Rolling Stones hier hun naam bedacht. Zo slinger je door het glooiend landschap met kleine meertjes waar de vissen boven water springen en even later kijk je weer op de zee. Je passeert kleine vissers haventjes die tussen de beschermende rotsen liggen met houten huisjes die in van die zachte pastel kleuren geschilderd zijn. Je wordt spontaan vrolijk als je er langs fietst.

noordzee
Noordzee

Mijn bestemming voor vandaag is Stavanger. Ik verlaat de kustweg en buig iets het binnenland in. Het landschap gaat over in weiland waarbij de percelen zijn omgeven door muurtjes van gestapelde keien. De scholen hebben vakantie en in een klein dorpje vind ik op een schoolplein een bankje om mijn lunch pauze te houden. Al fietsend trek ik om een binnenmeertje heen en langzaam kom ik in Sandnes een voorstad van Stavanger. Er wordt veel aan de wegen gewerkt maar met wat vragen kom ik in Stavanger. Noordelijk van Stavanger is een tunnel gebouwd die onder de Skudenesfjorden door gaat. Ook in Stavanger wordt veel aan de wegen gebouwd om de aanloop route naar deze tunnel te verbeteren. De camping ligt aan de andere kant van deze werkzaamheden en dat geeft veel omleidingen voor de fietser. Het lukt me om op de stadscamping te komen en het is gezellig druk op de camping met veel internationale toeristen. Door de bouw van de tunnel gaat er geen boot meer en fietsers mogen niet door de tunnel. Hans had mij hierover een SMS bericht gestuurd. Op de camping krijg ik info over hoe ik met de bus door de tunnel kan. Fietsen en bagage kunnen onder in de bus. Op de camping is een keuken waar ik gebruik van kan maken en in de avond kan ik in een recreatie zaal aan een tafel zitten lezen en schrijven.

Stavanger: Gefietste dag afstand 91km. Totaal 1546 km.

Woensdag 7 Juli.
Ik ben lekker vroeg en weet m.b.v. een stadsplattegrond en wat vragen vrij snel bij het busstation te komen. Het is een mooie route met een comfortabel uitzicht van uit de bus. Het regent wel wat maar daar heb ik nu even geen last van . De bus gaat niet alleen door de tunnel maar gaat later ook nog met een pont over. De bus geeft de mogelijkheid om door te rijden naar Bergen en wordt door veel toeristen gebruikt.

Bus Stavanger
Bus Stavanger

Na twee uur rijden stap ik rond elf uur in Haugesund uit. Een stad die weer aan de fiets route ligt. Het is inmiddels droog geworden en als ik op mijn fiets stap schijnt de zon weer. Wel is er een koude noorderwind opgekomen die de komende twee dagen aanhoudt en die ik dus tegen krijg. Ik doe nog wat inkopen en kan dan weer starten. Er is weer geknoeid met de richtingsborden maar een vriendelijke man van de RWS helpt me op weg. Het gebied waar ik door rij is duinachtig en golft wat op en neer. Na 20 km kom ik bij het plaatsje Langevag en moet weer met een pont oversteken. Een overvaart van 20 minuten en ik kan lekker in de zon zitten. Als ik weer een stukje gefietst heb passeer ik een Duitser op de fiets. Hij maakt net wat foto’s en we kletsen wat bij. Hij had op de boot vernomen dat er iets verder een jachthaven was met een kleine eenvoudige camping. Deze stond niet op de kaart en ik was er eigenlijk wel aan toe om te stoppen. We fietsten samen op en vonden de camping. Er was nog een echtpaar dat juist was aangekomen. De koude noorderwind hield aan en ik heb snel mijn tent opgezet. Bij de haven was een winkel en ik kon nog wat inkopen doen. In de eenvoudige keuken van de camping beheerder mocht ik koken en eten en dat leek me beter dan in de kou voor mijn tent zitten.

Grutle: Gefietste dag afstand 56km. Totaal 1602 km.

Donderdag 8 Juli.
In de nacht is het droog gebleven maar het is hard blijven waaien. Ik maak mijn ontbijt weer in de keuken en om half acht kan ik weer vertrekken. De Duitser is ook klaar voor vertrek alleen wil hij bij de jachthaven eerst koffie drinken. Dat kan vanaf 8 uur en daar blijf ik niet op wachten. We nemen afscheid en de laatste etappe kan wat mij betreft beginnen. Ik fiets langs een fjord in de beschutting van de rotsen.

vage
Vage

Het fjorden gebied blijft mooi met zo ’n idyllisch haventje huisjes en kleine vissersbootjes. Even verder kom ik op een kruising en moet ik afslaan en krijg ik plotseling voor de wind. Als dat aanhoud bekruipt mij het gevoel dat er weer iets niet klopt.

Net komt er een Noor mij tegemoet fietsen en ik vraag hem of ik goed rij naar Leirvik. Mijn gevoel klopte en hij legt me uit hoe ik wel moet rijden. Even verder draai ik een nieuw fietspad op en zie een enorme hoge brug.

bomlabrua998
Bomlabrua 998m

Daar moet ik overheen alleen die harde wind geeft me twijfels of dit goed gaat. Het fietspad is breed en loopt gescheiden van het auto verkeer. Gelukkig heb ik de wind schuin in de rug en verloopt het goed. Bovenop de brug kan ik zelfs even stoppen om foto’s te maken. Aan het eind van de brug kom ik op een rotonde. Er staan geen aanwijzingen voor de fietsers maar wel voor het snelverkeer. Als ik deze aanwijzing wil volgen komt de Noor naar me toe gelopen en geeft me door dat ik in afwijking van de borden niet rechts maar links aan moet houden.

2ebrug
De 2e brug

Als ik links afbuig komt er nog zo ’n enorme brug in beeld. Nu komt de wind van opzij en ik moet in mijn aller lichtste versnelling terug om te kunnen blijven fietsen. Als ik weer naar beneden ga gaat het iets beter alleen als ik een enorme brug pijler passeer valt de wind even weg en word je bijna omver getrokken om vervolgens weer de andere kant op geblazen te worden. Ik kan de klappen maar net opvangen en kom dan weer in de luwte van bomen terecht. Aan de rand van Leirvik kom ik bij een benzine station en kan even uitblazen van de inspanningen. Nu zit ik op het eiland Stord en fiets over een lengte van 25 km naar het noorden. Het golft wat omhoog en omlaag met van die korte heftige klimmertjes. Ik rij wel wat beschut zodat ik niet meer zoveel last van de wind heb. Ook de zon warmt het land wat meer op. Zo kom ik in de haven van Sandvikvag en ga mijn laatste overtocht maken naar Halhjern.

oversteek
Oversteek

Het is een wat langere oversteek en lunch tijd en aan boord verwen ik mezelf op een lux broodje gezond. Voor we de haven van Halhjem invaren neem ik nog enkele foto ‘s. Ik heb SMS contact gehad met Hans en Joke en afgesproken dat we op een camping in Nesttun 10 km voor Bergen gaan overnachten. Ik hoef dus nog maar 20 km. Toch zijn het nog pittige km ‘s met die harde Noorder wind en iedere 10 km hou ik even een korte stop. In het centrum van Nesttun heb ik nog even contact met Hans en Joke en zij zitten vlak achter mij op de zelfde weg. Aan een wandelaar vraag ik de weg naar de camping en hij begeleid me tot voor de poort. Als ik de camping nader zie ik juist Hans en Joke de camping oprijden. Op de camping zijn ook blokhutjes te huur en omdat we van plan zijn drie nachten te blijven kiezen we hiervoor. Weer een keer een echt bed en eten aan een tafel met echte stoelen we gaan voor lux.

blokhut
Blokhut

Later begint het te regenen en wat zijn we blij dat we voor de blokhut gekozen hebben. Hans heeft nog een paar biertjes en gezamenlijk sprokkelen we wat etenswaren uit de tassen waar Joke een heerlijk samengesteld menu van weet te bereiden. We kunnen in alle rust bijpraten over onze fietsavonturen en hoeven de deur niet meer uit. Op tijd naar bed en we genieten van een goede nachtrust.

bergenhavn
Nestum: Gefietste dag afstand 83 km. Totaal 1685 km.

Vrijdag 9 Juli.
Bij het ontbijt breekt de bewolking en de zon duwt deze steeds verder uit elkaar. Het wordt echt mooi weer en de wind is ook afgenomen. We drinken eerst nog koffie en gaan dan op de fiets naar Bergen. Het fietst gemakkelijk zo zonder bagage en we zijn vroeg in het centrum. We maken wat foto ’s bij een park en wandelen zo richting een toeristen Info centrum welke aan de haven ligt. Gewapend met een stadsplattegrond gaan we eerst naar een reisbureau om mijn tickets te kopen voor de overtocht met de ferry naar Hirtshals (Denemarken) komende zondag.

Hans en Joke hadden dat al thuis via internet geregeld. Dan wandelen we door het historisch centrum met oude houten gebouwen waarin winkeltjes en galerieën zijn gevestigd. Als aandenken aan mijn Noorse avontuur koop ik een trui in de Noorse rode kleur. Zo slenteren we nog wat door het oude havencentrum en gaan dan voor een vismenu . We hadden nog een doel voor vandaag en dat was kijken waar de boot komende zondag vertrekt zodat we daar dan niet meer naar hoeven te zoeken.

havengebiedbergen
Het oude havengebied van Bergen

We moeten naar een andere havenkom maar alles ligt op loop afstand en zo krijg je een goed beeld van de stad. In het centrum koop ik een nieuw horloge want de oude is er inmiddels helemaal mee gestopt. Ik ben nu weer helemaal bij de tijd.

Bergen /Nestum: Gefietste dag afstand 24km. Totaal 1709 km.

Slotdagen 10, 11en 12 Juli
Zaterdag neem ik een rustdag en blijf op de camping. Joke en Hans maken nog een fietstochtje in de omgeving en ik doe een was laat de tent nog drogen in de zon en verder lekker niets. Zon en rust dat is wat ik wil. Zon- en Maandag staan helemaal in het tekening van de terugreis naar Zeewolde.

ennunaarhuis
En nu naar huis

We fietsen naar Bergen maken nog wat foto ’s en gaan dan naar de boot. Om half 2 vertrekt de boot en varen we door de mysterieuze fjorden en maken een tussenstop in Stavanger. Dan gaat het de nacht door en op maandag ochtend naderen we de Deense kust waar het mooie witte vuurtorentje van Hirtshals ons al van verre begroet.

openwater
Half 8 lopen we de haven in en dan is het nog enkele km ’s fietsen naar de camping. Alle bagage en fietsen gaan in- aan en op de auto en we gaan naar huis waar we rond zeven uur in de avond aankomen.
Gefietste afstand 13 km.

 

Totaal 1722 km.
Aard Weijers
Zeewolde juli 2015
Up⬆

Van de bestuurstafel [Peter Markesteijn]

Lidmaatschapsjaar:

De NTFU heeft besloten dat, m.i.v. aankomend jaar, het lidmaatschapsjaar van de NTFU van januari t/m december loopt. Hiermee sluit de NTFU aan bij de grote wens van veel verenigingen om hetzelfde lidmaatschapsjaar te hanteren als zij al jaren doen.
Hierdoor veranderen een aantal procedures rondom afmelden van leden bij de NTFU en het verspreiden van ledenpassen e.d.

De ledenpassen worden vanaf 2016 rechtstreeks naar de leden gestuurd. De pas wordt medio februari met het eerste nummer van FietsSport , gecombineerd met de NTFU kalender, verspreid. Om de NTFU het juiste ledenbestand te leveren dienen wij al op 15 januari alle mutaties door te geven. Het bestuur heeft daarom besloten om de factuur voor de contributie van 2016 al begin november te versturen. Wij vragen u om het bedrag dan voor 1 januari over te maken. Leden die op 15 januari hun contributie nog niet hebben voldaan, zullen wij als lid moeten afmelden bij de NTFU.
Door deze gewijzigde procedure is het niet meer nodig om de ledenpassen en NTFU kalender in februari bij de club op te halen.
Leden die belangstelling hebben voor het toerabonnement kunnen het bedrag ( 20 euro ) ook direct met de contributie over maken.

Vacature secretaris:

Na bijna 5 jaar de functie van secretaris te hebben vervuld, heb ik besloten om mij bij de komende ledenvergadering niet meer herkiesbaar te stellen. Ik roep hierbij alle leden op om er over na te denken of zij zich voor deze functie zouden willen aanmelden. We hebben nog wel even de tijd , maar de tijd gaat snel. Wil je weten wat de werkzaamheden zoal inhouden, neem dan even contact met mij op. ( tel 06-46574747 )

Nieuwjaars receptie:

De eerste activiteit van 2016 is de nieuwjaarsreceptie op zaterdag 2 januari van
15.00-17.00 uur. Het wordt weer een gezellige middag met een drankje en een hapje.
Iedereen is van harte welkom.

Leden nieuws:

John Gerwig en Peter Post hebben hun lidmaatschap opgezegd.
Hans Petersen heeft zich afgemeld als donateur.
Up⬆

Fietsen in verre oorden [Gerard van de Berg]IMG_8579- Valparaiso

Ik ga de laatste jaren naar exotische landen op vakantie, maar ik neem nooit mijn fiets mee.
Het kan natuurlijk wel. Ik hoorde dat je je fiets dan goed moet verpakken voordat hij met het vliegtuig mee kan. Maar dat vind ik te veel gedoe en de vraag is: kun je wel leuk fietsen zo ver van huis?

Op veel plaatsen kun je fietsen huren, maar wat is de kwaliteit daarvan? Zo heb ik ooit een fiets gehuurd in Marokko en wilde een berg op fietsen. Elke km liep de ketting er wel 2 of 3 keer af. Het was dus geen succes. Ik was blij dat ik weer beneden was. Ook huurde ik tweemaal een fiets in Egypte om langs de monumenten van de farao’s te fietsen. De wegen waren wel geasfalteerd en het was tamelijk vlak, maar er lagen overal bergen woestijnzand op de weg die daar door de wind waren heen geblazen. Ook daar was de kwaliteit van de fiets minimaal.
In 2010 heb ik tweemaal gefietst op Sri Lanka. Daar zijn twee grote tempelcomplexen die horen bij de koningssteden Adnuradhapura en Polonnaruwa. Zo’n tempelcomplex is net zo groot als het Gooi. Ideaal dus om per fiets te bekijken, want alles is er vlak. Maar als je daar bij de verhuurder komt, schrik je je rot. Ze hebben maar twee maten: te groot of te klein. Net als in het leger. Verder zien ze eruit alsof ze zo uit een Amsterdamse gracht zijn gevist. Toch was fietsen daar wel leuk.
Twee jaar geleden maakte ik een reis per bus van Nepal naar Tibet, of beter gezegd van Kathmandu naar Llasa. Geen fiets te zien totdat er op een pas op 4974 m hoogte ineens 2 Tsjechische fietsers boven kwamen. Petje af voor die twee, want op die hoogte heb je nauwelijks genoeg lucht om te lopen. Later hoorde ik dat ons oud-lid Aart Beekman die tocht ook eens heeft gefietst van Llasa op 3650 m naar Katmandu op 1300 m. Bergaf zal je denken, maar er is maar één weg, de z.g. Friendship highway aangelegd door de Chinezen. In die route, die 938 km lang is, zitten maar liefst 3 passen van ruim 5000 m hoogte in, en 3 van 4500 m. Ga er maar aan staan!

In januari van dit jaar was ik in Ethiopië. Vanuit de bus kijk ik altijd of ik op de weg ook een fiets zie. In dit land is de benenwagen het meest gebruikte vervoermiddel. Vrouwen lopen daar vaak met een jerrycan van 20 liter op hun rug wel 10 km om bij de rivier water te gaan halen. Slechts enkelen hebben een ezeltje. Maar ik heb ook fietsen gezien.

IMG_5692- AksumB.v. in Aksum in het noorden waar de wegen slechts hier en daar bestraat zijn. Je moet wel heel goede banden hebben om het daar lang vol te houden.

IMG_6323- bij het Tana-meer

Ook bij het Tana-meer waar de Blauwe Nijl ontspringt zag ik iemand fietsen. Een bezienswaardigheid in dat land, ik maakte er gauw een foto van.In september was ik in Chili. In de hoofdstad Santiago veel auto’s en lange files, vooral in de spits. Onder een drukke boulevard liep ook een metro en op dat metrotracé was een groenstrook aangelegd met een fietspad en daar werd inderdaad gefietst, op ATBs. Ik heb dat traject tweemaal in de spits afgelegd in de bus. We deden wel een uur over 5 km. De fietsers reden ons met grote vaart voorbij. Zo is fietsen de uitkomst, ook al moet je herhaaldelijk een druk kruispunt oversteken en op de groenstrook tussen in slaapzakken liggende daklozen door manoeuvreren.

IMG_8579- ValparaisoMaar buiten de hoofdstad heb ik geen fiets gezien. We waren ook in de havenstad Valparaiso, die rondom een baai tegen tamelijk steile heuvels is gebouwd. De verbinding tussen de horizontale straten wordt gevormd door steile trappen en hier en daar lift. Ik heb er één fiets gezien, maar die was niet meer in gebruik en door de eigenaar aan de wilgen of liever op één hoog onder het raam gehangen. Fietsen zag hij daar kennelijk niet zitten.
De laatste week verbleef ik op het Paaseiland, zo’n 4000 km uit de kust bij Chili en midden in de Pacific. Het eiland is bekend vanwege die merkwaardige beelden en het is slechts 10 bij 25 km groot. Geschikt om per fiets te verkennen, wel heuvelachtig maar met goede asfaltwegen. Hier kon je goede ATBs met schijfremmen huren, ze zagen er als nieuw uit. Ik ben toch maar in het busje blijven zitten. De uitleg van de gids was de moeite waard. Ik ben benieuwd wat ik volgend jaar tegen kom.

Up⬆

Toercommisie bericht [Wim Kuijpers]

Te koud en te nat.

De weergoden lieten ons tijdens de laatste 4 tochten van dit jaar wel in de steek.
Tijdens 3 van de tochten was het te koud, regenachtig en stond er ook nog een harde wind.
De Grote Rivierentocht spande de kroon. Slechts 12 deelnemers deze dag, waaronder een groepje uit Beesd die voor het goede doel reed. 1 lid van onze WTC reed met ze mee (Roland de Boer). Een compliment voor deze diehards.
Een week later hebben we de korte afstand van de tocht nog een keer als clubtocht laten rijden en toen kwamen 15 deelnemers opdagen. Valt mee op een dag waarop ook de Huizer Dag gepland stond.
Bij de Nazomertocht was het aan de start droog, maar toen de 22 gestarte rijders langs de Vecht reden kwam het met bakken naar beneden. Het gevolg was dat velen er een kort rondje van maakten en de meesten direct door naar huis gingen. Wel een verzoek van de kantinecommissie: laat s.v.p. 1 uit de groep even een telefoontje plegen naar het clubhuis om door te geven dat iedereen direct door is naar huis.
Bij de snerttocht was het mooi fietsweer. 47 deelnemers, waarvan 21 van buiten onze vereniging. Jammer dat de stop, ondanks de gemaakte afspraken pas om 12.15 open was en toen was bijna iedereen daar al gepasseerd.
Over de Sluitingstocht zijn we gauw klaar. Gestart werd door 15 deelnemers, 3 haakten al in de buurt af en de overige reden in regenachtig weer 81 km.
Op dit moment zijn slechts 3 toerboekjes ingeleverd. Men kan die zaterdagmorgen inleveren in het clubhuis (zie wintertraining) of gooi ze bij mij in de bus (Antillenstroom 43). Kilometerstanden kunnen worden doorgegeven via het e-mail adres van de Toercommissie: tc@wtchuizen.nl
We hebben wel moeten constateren dat we een aantal rijd(ster)s al een hele tijd niet bij ritten gezien hebben. Het kan zijn dat diegenen lichamelijke problemen hadden, het te koud of te nat vonden of andere bezigheden hadden o.i.d.
In het geval u niet tevreden bent over de geboden ritten: te lang, te kort, te weinig afwisseling laat het dan even weten, want dan kunnen we er wellicht iets aan doen.

Hadden we in 1e instantie doorgegeven dat de wintertraining niet doorging, kunnen we u gelukkig mededelen dat men dit toch weer op wil starten. Dus het clubhuis is vanaf 08.45 geopend (Hans Petersen zal ondanks zijn leeftijd van 80 jaar weer iedere zaterdag de kou trotseren om koffie voor ons te zetten, een groot compliment!)
Berry Snoek zal weer de hardlooptraining verzorgen, start om 09.00 uur.
Als u wilt mountainbiken, dan kan dit op:
Dinsdag, om 10.00 vanaf het parkeerterrein bij het St. Jans Kerkhof tussen Laren en Hilversum
Zaterdag om 09.30 uur vanaf diezelfde locatie (een aantal rijders vertrekt om 09.00 uur vanaf het clubhuis en rijdt dan naar het St. Jans Kerkhof)
Zaterdag om 09.30 uur rijdt een aantal mensen van de C-groep, zij starten vanaf het clubhuis.
Voor mensen die op de racefiets willen blijven rijden rijdt op elke dinsdag om 12.00 uur een groepje, tenminste als het niet te slecht weer is en de wegen goed te berijden.

Inmiddels is de toerkalender voor 2016 klaar en zijn de tochten doorgegeven aan de NTFU. Helaas staat de Avondfietsvierdaagse daar niet in, aangezien zich niemand gemeld heeft n.a.v. de advertentie in het laatste clubblad. Indien zich toch nog kandidaten melden om de organisatie van dit evenement op zich te nemen kan de vierdaagse altijd nog aan de kalender worden toegevoegd (hij stond gepland voor 6 t/m 9 juni). Tevens hebben we besloten van de Grote Rivierentocht een clubtocht te maken, aangezien er de laatste jaren weinig belangstelling voor mensen van buiten onze vereniging was om die tocht te rijden.

De toercommissie
Up⬆

Mijn E-bike [Peter ten Broeke]

Ook ik heb inmiddels een e-bike.
Een Flyer (zwitsers). Een stevige fiets, maar wel een tikkie zwaar, wat vooral blijkt bij het op de fietsendrager zetten achter de auto. ( ik moet dan niet vergeten de accu eraf te halen)
Ik moet zeggen, het is een van de plezierigste aanschaffen die ik de laatste jaren gedaan heb. Geen vermoeidheid, geen gezweet (en weer douchen, en weer douchen…) , nooit meer merkbare tegenwind en ook de last van klimmetjes is verleden tijd.
Als ik de fiets op de hoogste stand zet (meeste trapondersteuning) kan ik er ongeveer 80 km mee rijden. Op de laagste stand (geringste trapondersteuning) plus minus 135 km.
Omdat de trapondersteuning stopt bij 25km/u (en je plotseling aanzienlijk zwaarder moet trappen) heb ik gekozen voor een hi-speed model. De trapondersteuning gaat dan door tot 42 km/u. Dat rijd ik niet, maar tussen de 30 km/u en 35 km/u (moeiteloos) wel.
Natuurlijk is de beleving anders dan in een groep rijden. En daarom ook onvergelijkbaar. Maar waar ik vroeger de auto nam (in het Gooi tot Amersfoort – Utrecht en Amsterdam) rijd ik nu alles met de e-bike.
Fantastische uitvinding!

Peter ten Broeke
Up⬆

Toerkalender 2015

[wp-file-get-contents url=”https://www.wtchuizen.nl/wp-content/sql_toerkalender_2015.php”]
Up⬆

Onze Sponsors


Up⬆

Verjaardagen.

 

Up⬆

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.