2016-december

Colofon
WTC PostadresNaarderhop 7, 1274HW Huizen
Rabobank Noord HollandIBAN:NL35RABO0329977032
Internet:www.wtchuizen.nlwebmaster@wtchuizen.nl
Voorzitter:Jos Koot (035-5260193)
Secretaris:Eric Vos (035) 785 39 61secretariaat@wtchuizen.nl
Penningmeester:Bert van Loo (036-5384408)
Toercommissie:Wim Kuijpers (035-5258293)tc@wtchuizen.nl
Bar & Clubhuis:Gerard van de Berg (035-5252997)
Redactie:Peter ten Broeke [redacteur]Dietrich Bakker [web realisatie]
Redactieadres:redactie@wtchuizen.nl

Inhoud:

Van de redactie [Peter ten Broeke]
Van de voorzitter [Jos Koot]
Reparaties aan het clubhuis [Gerard van de Berg]
Info Toercommissie [TC Wim Kuijpers]
Vrijwilligers gezocht [Erik Vos]
Artikel – Niels Postumus [Peter ten Broeke]
Nieuwjaarsreceptie [Gerard van de Berg]
Kerstverhaal [Jos Koot]
Een bijzondere Kerstbeleving [Bert Dolleman]
Overdenken [Roland de Boer]
Verjaardagen (januari, februari)

Van de redactie

In tegenstelling voor voorgaande jaren viel het kopijaanbod weer wat tegen.

Over het voortbestaan van ons Cranckstel zal in 2017 een beslissing genomen worden.

Plezierige feestdagen en een voorspoedig en sportief 2017!

Van de voorzitter

Het jaar 2016 zit er op we kijken al weer vooruit naar 2017.
Toch wil ik nog even een korte, zeker niet volledige, terugblik doen op het afgelopen jaar.
Er heeft een verbouwing van ons clubhuis plaatsgevonden. Prima uitgevoerd! Het ziet er weer mooi uit. Een geslaagde 3 daagse. Een hele mooie fiets avondvierdaagse. Een heel geslaagde viering van ons jubileum. En wat te denken van alle mooie tochten die er gefietst konden worden.
Een draaiend bar van het clubhuis. Het schoonmaken van ons terrein en tuin.
Het maken van een clubblad.

Mensen, dit wordt allemaal gedaan voor u en voor mij door onze VOORTREFFELIJKE VRIJWILLIGERS die het hele jaar voor u en mij klaarstaan.

harrywielersportMijn applaus gaat dit jaar uit naar iedereen die onze club zo gezellig maken en waar ook wel eens wordt gemopperd. Maar blijf met elkaar in gesprek en je kan vele zaken oplossen.
Het is dit jaar voor het laatst dat ik dit als voorzitter van onze club kan en mag zeggen. Zoals jullie weten stop ik ermee tijdens de jaarvergadering.
Ik heb het met veel plezier gedaan, eerst als penningmeester en daarna als voorzitter. Ook ik zal wel steken hebben laten vallen. Echter, ik kan gelukkig zeggen dat onze vereniging leeft, misschien niet meer zo bruisend als toen we 20 waren maar ja, de jaren gaan ook meespelen.

Als laatste wil ik dit jaar toch aandacht vragen voor ons clubblad. De redactie krijgt steeds minder kopij. Zelf was ik hier de laatste maanden ook schuldig aan maar heb dat nu goedgemaakt.
Waarom kunnen we niets iets schrijven bij een tocht die je fietst met de club. Wil je voorbeelden kijk op de website van de club. Daar staan verslagen van Bert en Dietrich.Gebruik dit als voorbeeld. Als bestuur hebben we met de redactie gesproken om meer kopij te ontvangen voor ons mooie clubblad. Want zonder kopij gaat het blad verloren. Als bestuur zullen we alles in het werk stellen om ons clubblad digitaal te behouden en zullen we tijdig melding ontvangen om kopij in te sturen. Laten we dit komend jaar laten zien dat dit ons lukt.

Aan allen wens ik goede en mooie feestdagen toe. Voor het komende jaar wens ik u allen gezondheid toe en veel heil en zegen. Zalige en gezegende kerstdagen en tot op de nieuwjaarsreceptie.

Jos
Up⬆

Reparaties aan het clubhuis

Ongeveer een jaar geleden werd door Kees Kleinjan en Alex Baas bij een inspectie een aantal plekken van houtrot aangetroffen in de kozijnen van ons clubhuis. Na een grondige inspectie bleek er meer aan de hand. Ook de deur naar het binnenplaatsje en de bijbehorende deurlijsten waren er slecht aan toe.defietsenwinkel
Dit betekende dat de herstelwerkzaamheden professioneel moesten worden aangepakt. Dit alles is op de ledenvergadering van 16 maart j.l. gemeld en er werd toestemming gegeven om voor maximaal € 10.000 onderhoudswerkzaamheden te laten verrichten. Nadat een offerte was gevraagd bij 2 bedrijven werd het werk gegund aan timmerman Hans Vos.
Veel kleine plekken van houtrot werden verwijderd en vervangen door nieuw hardhout. Het grote kozijn aan de oostkant werd in z’n geheel vervangen. Als het veel regent staat de onderste balk van dat kozijn altijd in het water. Dit was de oorzaak van de slechte conditie. Het nieuwe kozijn heeft een kunststof onderkant en is zo beter bestand tegen vocht. Tijdens de uitvoering werd besloten ook nieuwe ventilatieroosters te plaatsen boven de ramen en tevens de brede deur naar het terras te vervangen. Ook de schade aan de daklijst die 2 jaar geleden werd veroorzaakt door een vrachtwagentje werd meegenomen. De totale klus was dus groter dan aanvankelijk werd gedacht maar de kosten bleven binnen budget.
Het nieuwe hout zit stevig in de grondverf, maar zal nog wel moeten worden afgeschilderd. Een mooie klus voor het voorjaar. Als Kees en Alex hulp nodig hebben van andere leden zullen we dat ongetwijfeld horen.

Gerard van den Berg
Up⬆

Informatie van de Toercommissie

Na afloop van het seizoen zijn we altijd nog even druk om alles voor het volgende seizoen weer in orde te maken. Zo was het een gepuzzel om de toerkalender voor volgend jaar vast te stellen. De laatste jaren laten we de 3-daagse vallen in het laatste weekend van mei of 1e weekend van juni. Maar volgend jaar valt Hemelvaartsdag op 25 mei en in dat weekend was het niet mogelijk een accommodatie te vinden die ons 2 nachten kon huisvesten. We hebben daarom besloten om de Driedaagse 1 week naar voren te schuiven naar het weekend van 19 t/m 21 mei en de Ster van Huizen in het hemelvaartweekend te houden. We hopen van harte dat de vrijwilligers die we voor de Ster nodig hebben voor het uitpijlen en het ophalen van de pijlen dan ook beschikbaar zijn. Dus als op u een beroep gedaan wordt zeg dan a.u.b. geen nee. De toerkalender vindt u op de website.

donshopDe midwinteravond staat gepland voor woensdag 18 januari 2017. Inmiddels heeft de vereniging een beamer aangeschaft en leden van de Toercommissie hebben ervoor gezorgd dat hij op een mooie plaats hangt. De beamer projecteert de beelden in full HD waardoor ze nog scherper zijn. Wij roepen dan ook iedereen op om filmpjes of foto’s van hun fietsactiviteiten (mag ook van hun vakanties zijn) mee te nemen zodat we ze kunnen vertonen. We hopen op een grote opkomst. Bert Dolleman zal in ieder geval filmmateriaal van de 3 daagse 2016 en van schitterende beelden van het ATB ’en in de winter in ons mooie Gooi meenemen.

Voor een eventuele GPS-avond is wel een datum gereserveerd, namelijk 15 februari 2017, maar we vragen ons wel af of hier nog behoefte aan is. Inmiddels hebben de meeste gebruikers van GPS-navigatie voldoende kennis om tijdens de tochten de juiste weg te vinden. Belangrijk is wel om niet constant op het apparaat te kijken want dit bevordert niet de veiligheid (alhoewel kijken op een A4’tje wat we tot enkele jaren geleden nog deden is ook niet echt veilig te noemen).

De Open Dag wordt volgend jaar gehouden op 25-2-2017. Op deze dag kunnen nieuwe leden zich melden, kan men een toerabonnement aanschaffen, zal de Toercommissie mensen benaderen voor vrijwilligerswerk en zal de 3-daagse commissie aanwezig zijn zodat leden die zich nog niet opgegeven hebben dit alsnog kunnen doen en de aanbetaling kan worden voldaan. Er worden door de NTFU geen ledenpassen meer verstrekt dus bewaar je ledenpas 2016 goed, want hij blijft de komende jaren gewoon geldig. Bij Vrije Toertochten bij onze club, maar ook bij andere verenigingen zul je de pas nodig hebben (je kunt ook een account aanmaken bij fietsport.nl, de website van de NTFU en je barcode kun je dan op je smartphone zetten, zodat je altijd een pas bij je hebt).

Tenslotte wenst de Toercommissie alle leden en hun familie prettige feestdagen en een voorspoedig, gezond en vooral sportief 2017 toe.
Up⬆

strankingaVrijwilligers gezocht!

Start2Tri

Zwemvereniging IJsselmeer en Atletiekvereniging Zuidwal zijn een cursus gestart om sportliefhebbers voor te bereiden op hun eerste triatlon.
Technisch gezien is het zwemmen de grootste uitdaging dus kan men daar wekelijks terecht voor een training. De Zuidwal houdt loopsessies en Frank Heldoorn is als deskundige ingehuurd voor het traject.
Wij als Wielertourclub zouden ook nog aan kunnen haken door in maart-april een paar keer een fiets training te verzorgen.
Het zal gaan om twee groepen van een man of 10-12.
Hier voor zoek ik een paar vrijwilligers die dit op zich willen nemen.
Wie durft die uitdaging aan te gaan ??

Festiviteiten team.
Het zou mooi zijn als het ons lukt om wat meer activiteiten te ontplooien binnen onze vereniging.
We hebben een mooi eigen club gebouw in een prachtige omgeving. Het moet toch mogelijk zijn om hier meer gebruik van te maken. Naar mijn mening hoeft dit niet direct met fietsen te maken hebben.
Ook het organiseren van een jaarlijks einde seizoen feest zal door het activiteiten team kunnen worden georganiseerd.
Ik hoop dat er een paar mensen zijn met bruisende ideeën !

Reacties gaarne aan het secretariaat of ericcvos@hotmail.com.

Eric Vos
Up⬆

Artikel – Niels Pustumus

Ik vond een leuk stukje, geschreven door Niels Postumus.

Niels Posthumus (32) is freelance correspondent in Zuidelijk Afrika. Sinds eind 2012 reist hij door Afrika om journalistieke producties te maken. Posthumus is correspondent voor onder meer Trouw en blogger voor nrc.nl en debuitenlandredactie.nl. Ook schrijft hij verhalen voor De Groene Amsterdammer en Das Magazin en is hij te horen op de radio voor WNL. 

Het is geschreven in 2011 dus je moet zo’n 5 jaar optellen bij de jaartallen en leeftijden die hij noemt.

Ik heb het integraal overgenomen.

Dromen over een wielerleven op weg naar school

Wielrenner Bauke Mollema werd ooit ontdekt middenin de Groningse weilanden, op weg naar school. Elke dag fietste hij 25 kilometer door één van de saaiste stukken Nederlands platteland. Hij legde de route af zoals met de tijd vele honderden scholieren uit het dorp Zuidhorn, dagelijks op en neer naar de stad, net als ik. Allemaal droomden wij op die barre tochten van de Tour de France en de Vuelta. Maar alleen Mollema wist die gedeelde droom waar te maken. Hij eindige afgelopen jaar in de Ronde van Spanje als vierde en won het puntenklassement. Tijdens het jaarlijkse wielergala in november jl. werd hij uitgeroepen tot ‘Wielrenner van het Jaar’.

De Friesestraatweg strekt zich in het westen van de provincie Groningen als een grijs lint van vele kilometers voor mij uit. De hoosbuien slaan onophoudelijk in mijn gezicht. De wind heeft vrij spel in het vlakke landschap. Stampend op de pedalen baan ik me een weg door de weilanden. Mijn gezicht in een woedende grimas verstard. Groepjes zwoegende scholieren halen me in. Ik zie het vanuit mijn ooghoeken. De scholen zijn de eerste week van september weer begonnen in het noorden.

pekingAchttien jaar geleden fietste ik de twaalf kilometer van mijn geboortedorp naar de stad Groningen voor het eerst. En tot zes jaar geleden fietste wielrenner Bauke Mollema dagelijks exact dezelfde barre tocht. ’s Ochtends heen, en ’s middags weer terug. Hem kostte dat echter nauwelijks moeite. Voorovergebogen op zijn herenfiets schoot hij als een komeet richting het Kamerlingh Onnes College in de Groningse wijk Paddepoel. Op een goede dag sprak een amateurwielrenner hem aan, nadat hij voor de zoveelste keer opvallend rap voorbij was geracet door de scholier op een fiets zonder versnellingen nota bene. De man ontdekte die goede dag het grootste wielertalent van Nederland.

vanderroestMollema groeide net als ik op in Zuidhorn. We woonden slechts vijf huizen van elkaar. Zijn vierde plek in het eindklassement van de Vuelta – na de Tour de France en Giro d’Italia de belangrijkste wielerronde van Europa – maakte dat ik vorige week onze gezamenlijke fietsroute naar school nog eens over wilde doen. Mollema had immers waargemaakt waarvan ik op precies die gezamenlijke route zo vaak had gedagdroomd. Op een middag begin september stond ik daarom in de tuin van mijn ouders klaar in een rood regenpak. Ik voelde het water soppen in mijn gympen.

jvdhulstMollema was de weken voorafgaand aan mijn hernieuwde fietstocht richting Groningen het gesprek van de dag in de straat waar ik ooit opgroeide. Vooral de mensen die hem persoonlijk kenden, die er al woonden voordat hij zes jaar geleden naar de stad verhuisde om te studeren, blaakten van trots om de successen van de jongen uit hun buurt. Door de ramen zag ik overdag opeens meerdere televisies afgesteld op Eurosport, de zender die de ronde van Spanje uitzond. En uit een straat van doorgewinterde wielerfanaten kom ik toch bepaald niet.
Ik kan me niet herinneren dat ik vroeger vaak met Mollema heb gesproken. Ik kan me hem als kind zelfs helemaal niet meer voor de geest halen. Toch moet ik hem wel eens tegen zijn gekomen in de straat. Maar we verschillen zes jaar, dat leeftijdsverschil te groot om samen gespeeld te hebben.

We zijn daarom ook nooit met z’n tweeën naar school gefietst. Toen ik eindexamen deed, ging Mollema net naar de brugklas. En toch denk ik zijn jongensdromen te kennen, dromen die de lange ritten over de kale Friesestraatweg dienden op te fleuren, om de simpele reden dat ik diezelfde fantasieën heb gedroomd.

kruijmerElke dag kwam de kleine Mollema, een spitsig jongetje, langs het huis van mijn ouders fietsen, op weg naar school. Dat vertelde mijn vader. Hij groette altijd vriendelijk en nam dan, net als ik zes jaar eerder, het pad tussen onze tuin en de hervormde kerk door het dorp uit. Hij had er tegen die tijd op de fiets al een krantenwijk langs de omliggende boerenerven op zitten. Onvermoeibaar trapte hij de elke dag uren de pedalen rond, van ’s ochtends zessen tot een uur of half negen, als de eerste lessen op zijn middelbare school begonnen.

Mollema fietste die twaalf kilometer naar en van school, omdat hij ‘fietsgeld’ kreeg van zijn ouders. Dat was een begrip in Zuidhorn. Ik ontving het ook. Fietsgeld was een bijdrage voor bus of trein, destijds zo’n vijftig gulden per maand voor de meeste jongeren uit Zuidhorn. Dit bedrag mochten we van onze ouders houden als we de fiets pakten richting school. Dan was het extra zakgeld.

Mollema moet elke ochtend de klap van de wind hebben gevoeld, zodra hij de beschutting van het dorp verliet. Tot zijn twaalfde, tot die ene zomer waarin elke puber in Zuidhorn de lagere school in het dorp verruilt voor de middelbare school in de stad, had Mollema zich niet bijster geïnteresseerd voor wielrennen. Hij voetbalde liever, bij de enige club in ons gehucht, waar ik keeper was in de A1.

lockwellMaar op de provincieweg naar school ontkiemde de liefde voor fietsen snel. Het was 1998 toen hij de rit naar school voor het eerst aflegde. Mollema had dat jaar Marco Pantani de Tour de France zien winnen. Michael Boogerd werd vijfde. Ik weet zeker dat de jonge Bauke zich dat eerste schooljaar op weg naar Groningen vaak heeft ingebeeld die Nederlandse of Italiaanse klimmer te zijn.

Ik deed in ieder geval in 1993, toen ik de stap naar de brugklas zette, op de fiets altijd net alsof ik Erik Breukink was. Op de dagen dat het regende en waaide, was die fantasie mijn schild. Ik beeldde mij in dat ik de gele trui droeg, maar dat ik alsnog zou aanvallen tijdens de laatste rit. Geconcentreerd zat ik dan diep ineen gedoken op mijn groene Batavus, armen en ellebogen rustend op het tijdritstuur, een opzetgadget dat ik onmiddellijk had willen hebben zodra ik Greg LeMond er mee had gezien.

De eerste tussensprint was bij de paardenboerderij, een kilometer buiten het dorp. Daar zette ik aan om eerst alvast de groene trui veilig te stellen. Vervolgens liet ik mij weer zakken in het denkbeeldige peloton. Mijn volgende taak was het de ontsnappers te achterhalen. Dan reed ik dus zo hard ik kon naar het groepje scholieren voor mij.

AfdrukkenHalverwege de Friesestraatweg pikte ik doorgaans enkele klasgenoten op uit een naburig dorp. Mijn fantasie ging tegen die tijd naadloos over in de realiteit. Net als Mollema met zijn vriendjes placht te doen, daagden ook wij elkaar uit tijdens kleine wedstrijdjes onderweg – de scholieren van nu doen het nog altijd. Vooral de brug over het Aduarderdiep is een plek gebleven waar jonge fietsers elkaar af proberen te troeven. Ik zag op mijn hernieuwde fietstocht begin september met een gevoel van nostalgie tevreden aan.

Die brug over het Aduarderdiep is ook de enige heuvel op heel het traject Zuidhorn – Groningen. Echt steil is de helling niet, maar toch vallen de groepen schoolkinderen er onherroepelijk uit elkaar. De eerste die boven is, steekt triomfantelijk zijn handen in de lucht, en kijkt hooghartig achterom. In de afdaling laat hij zich echter weer gewillig bijhalen door zijn vrienden.defietsspecialist

Tegen de tijd dat wij vroeger over de platte weilanden in de verte de cilinders van de suikerfabrieken op zagen doemen, zetten wij aan voor de eindsprint. Staand op de pedalen kwam ik dan bij het bordje ‘Groningen’ de denkbeeldige streep over: daar waar het fietspad stopte en de stad begon. Ik voelde me op zulke momenten heel even werkelijk Breukink. Al wist ik dat die helemaal geen sprinter was.

Ik kijk nu, ruim vijftien jaar later, naar de groepjes tieners, die zich zonder regenjas – dat staat niet cool – door het regengordijn en windkracht zes een weg worstelen naar huis. Ik zie hoe ze kop over kop rijden, strak georganiseerd als in een peloton. Ik zie ze in het barre weer maar weinig praten. Hun gedachten zijn naar binnen gekeerd. Ze fantaseren. Hun verzuurde benen geven hun wielerdroom vast nog wat extra kracht.

Stellen zij zich voor Bauke Mollema te zijn, zoals ik mij ooit inbeeldde dat ik Erik Breukink was? Winnen zoals Mollema, dat moet anno 2011 toch de jongensdroom van iedere fietsende scholier zijn? Zeker van pubers uit Zuidhorn, zou je zeggen.visser

Hun vroegere buurjongen groeide op hun fietstraject uit tot de beste wielrenner van Nederland. Hij deed dat door constant wedstrijdjes tegen zichzelf te doen: elke dag moest de rit naar school iets sneller. Zijn winnaarsmentaliteit werd te midden van die vlakke weilanden gevormd. Weilanden die ook mijn jeugd vele jaar omringden. Mollema leerde daar afzien. Hij ontwikkelde daar de innerlijke drive om zichzelf elke dag opnieuw te willen verbeteren. Hij werd daar, op de Friesestraatweg, een potentiële topsporter.

Peter ten Broeke

Up⬆

 

Nieuwjaarsreceptie

Het bestuur nodigt u uit voor de

NIEUWJAARSRECEPTIE

op zaterdag 7 januari 2017
van 15.00 – 17.00
in het clubhuis “Aan de Meet”

Kerstverhaal 2016

Het zal velen niet ontgaan zijn dat we nu leven in een individualistische tijd, zo van ik en alleen ik ben belangrijk. Echter degene die je zo het meest tekort doet dat ben jezelf. Je bent pas mens, echt mens in relatie tot anderen. Door oog te hebben voor de medemens, bijvoorbeeld even gewoon “Hallo”zeggen, kan de dag voor iemand helemaal goed maken. Oog hebben voor een ander houdt in hem of haar met respect en liefdevol behandelen. Behandel een ander zoals jezelf graag behandeld wil worden.
Dit doet mij overstappen naar een item dat de laatste weken in de belangstelling staat: de vrijheid van meningsuiting ofwel mag je zonder meer alles zeggen. Uiteraard is de vrijheid van mening iets goeds in onze samenleving. Er zijn mijns inziens grenzen aan wat je zegt en aan de manier waarop je iets zegt. Iemand kwetsen, grof beledigen zou niet mogen. Mensen hebben vaak een oordeel klaar zonder ook maar de helft van de feiten te kennen. Eerst even tot 10 of nog beter tot 20 tellen en dan pas iets zeggen. Dat zij mijn moeder vroeger al toen ik jong was. Het voorkomt zo ook dat wij anderen gaan discrimineren omdat hij of zij anders is, anders in geloof , huidskleur of van mening.
Een van de voornaamste vragen in ieders mensenleven is de vraag “wat wil ik van mijn leven maken en op welke manier?”Wat zijn voor jou, voor mij de voornaamste waarden in het leven? De leidraad zou kunnen zijn liefde, dat is een levensweg. Echter wat je ook doet en hoe vijanden zijn er overal, maar volg toch je weg van liefde. Helaas lukt dat niet zoals gisteren in Duitsland en de laatste jaren in het Midden-Oosten enkel omdat zij anders waren.

Over enkele dagen is het weer Kerstmis en vieren wij de geboorte van Jezus, een geboorte die plaats vond in een stal van Bethlehem. Daar vonden Maria en Jozef na een lange reis onderdak. Vreugde was er bij beide ouders bij deze geboorte. Een stal was voor hem voldoende. De eerste mensen die het kind kwamen bezoeken waren herders, mensen die in die tijd amper meetelden. Maar ook koningen kwamen het kind bezoeken en knielde voor deze nieuwe koning. Dit pas geboren kind zal in zijn leven een voorbeeld worden voor mensen uit zijn tijd en eveneens voor mensen in onze soms hectische tijd.
In de nacht van de geboorte werden de herders door engelen toegezongen met de woorden “Vrede op aarde aan de mensen van goede wil”. Wie wil er geen vrede, wie is er niet van goede wil. Vrede allereerst in ons eigen hart. Vrede in onze naaste omgeving, gezin, familie , stad, vrede in de wereld. Om zover te komen zal een ieder eraan mee dienen te werken. Werken aan vrede is aandacht hebben voor een ander, voor een ander in nood en deze nood lenigen. Vrede is ook sorry zeggen als je wat verkeerd hebt gedaan of gezegd. Die ander helpen geeft aan dat je oog en oor hebt voor een ander, je zet je eigen ego even opzij. Hier en nu is mijn medemens belangrijker. Aandacht hebben voor een naaste is heilzaam voor beide. Want een volgende keer wellicht krijg jij hulp en ben jij naaste en wordt jou de helpende hand toegestoken.
Hierbij wil ik tot slot iedereen met hun gezin, familie een vredig en vreugdevol Kerstmis toe. Moge iets van vrede van dit feest blijven hangen in ons hart en die van vele in onze wereld.
In het komend jaar wens ik allen veel fietsplezier, gezondheid en alles wat wenselijk is. Zalig Kerstmis en een Gezegend Nieuwjaar.

Jos
Up⬆

Een uit de hand gelopen maar creatieve Kerstbeleving van bekende personen!


Overdenken

Iedere keer, aan het eind van het jaar, is er een moment om terug te kijken op de gebeurtenissen van het afgelopen jaar.
Met de oorlog in Syrië en de honger en onlusten in Afrika zijn heel veel mensen op de vlucht geslagen. Deze mensen zijn allen op zoek naar een veilig thuis, iets wat voor ons van zelf sprekend is.

Door ons meer te verdiepen in andere culturen kunnen we deze mensen beter gaan begrijpen en niet te snel veroordelen. Tussen al die nieuwe inwoners zitten misschien ook wel nieuwe leden voor ons mooie clubje.
Wat is er nu mooier om via de sport elkaar beter te leren kennen. Men zegt niet voor niks dat sport verbroedert.

Ook het afgelopen jaar zijn we weer opgeschrikt door valpartijen. Met min of meer grote gevolgen. Hoe kunnen we dit in de toekomst voorkomen?
De club heeft wat dat betreft de handschoen opgenomen en een opleiding tot wegkapitein mogelijk gemaakt. Deze Herders, om in kerstsfeer te blijven, waken over hun schaapjes.
Toch gaat het dus weleens mis, want tussen de schapen zitten ook dartelende lammetjes die het niet zo nauw nemen met de regeltjes.
Maar ook de oude schapen zijn soms dwars en doen waar ze zin in hebben.
Laten we met zijn alle afspreken om meer naar de Herder te luisteren zodat iedereen veilig thuiskomt.

In het nieuwe jaar staan weer veel vrijwilligers klaar om het voor ons allen mogelijk te maken om op zaterdag een mooie tocht te fietsen. Ondanks het feit dat al deze vrijwilligers zich onbezoldigd inzetten , is de club naarstig op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Bij deze een oproep! De club kan jou overal inzetten. Meld je aan en voel je nog meer betrokken bij de club.

Tenslotte wens ik eenieder fijne feestdagen en voor 2017 veel gezonde en veilige kilometers.

Roland

Verjaardagen

Up⬆

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.