Langs oude wegen

Aard Weijers, Fietstocht 2019

Langs oude wegen 2019

Vrijdag 14 juni is het weer zover. Ik ga weer een lange afstandsfietstocht maken.

Deze keer een aanlooproute die pelgrims naar Santiago de Compostella lopen. Vanuit Nederland kent men verschillende routes naar Santiago maar mijn keuze is gevallen op de route die genoemd is Langs oude Wegen en ook voor fietsers is uitgewerkt. Deze route kent ook enkele verschillende variaties, maar voert in hoofdzaak van Maastricht naar Bastogne en via Nevers naar St. Jean-Pied -de –Port in het zuiden van Frankrijk tegen de Pyreneeën. Hier sluit de route aan op de pelgrims route door Spanje naar Santiago. Ik ga de route andersom fietsen en sta op vrijdag 14 juni, rond het middag uur in Utrecht klaar om op de bus van Cycletours naar mijn bestemming gebracht te worden. De bus komt mooi op tijd en heeft de eerste passagiers in Amsterdam opgepikt. Het is nog voorseizoen en de passagiersgroep is nog niet zo groot en daarom heeft de transporteur er voor gekozen de fietsen in de bus mee te nemen en niet met een aanhanger.

Er zijn een aantal stoelen verwijderd en hier zijn speciale beugels gemonteerd waaraan de fietsen bevestigd gaan worden. Het manoeuvreren van de fietsen in de bus en het vastzetten kost wat extra tijd maar na een uur kunnen we uiteindelijk door naar de derde en laatste opstapplaats in Breda. Hier stappen de laatste passagiers in en kan de reis beginnen. In België komen er twee nieuwe chauffeurs op de bus die ons naar de eindbestemming zullen brengen.

Markthal

Behoudens enkele korte tussen-stoppen rijdt de bus achterelkaar door en in de ochtend kan de eerste groep de bus verlaten en met hun fiets vakantie beginnen. Dit is de badplaats Plage de Moliets aan de westkust dat ten zuiden van Bordeaux ligt. Ik behoor tot de groep die bij de tweede stop in St. Jean-Pied – de –Port uitstapt, dat is rond 9 uur in de ochtend. De laatste stopplaats zal in Pamplona in Spanje zijn. In de avond zal de bus weer terug naar Nederland vertrekken en hun nieuwe passagiers in omgekeerde volgorde oppikken en in Nederland afzetten. In de bus kunnen we uitgebreid met de andere fietsers praten over hun fietsdoelen voor deze reis en over hun eerdere fietservaringen. Leuk te horen wat een verschil er is met waar men allemaal naar toe wil fietsen. In de bus heb ik redelijk kunnen slapen zodat ik aan beweging toe ben om met mijn fietstocht te gaan beginnen. We zijn nabij de markthal uitgestapt en kunnen de aanpassingen aan de fiets uitvoeren zoals de voorbagagedrager monteren en het stuur een kwartslag draaien. Daarna kan het optuigen van de bagage beginnen. Een ieder gaat zo zijn eigen kant op om naar de eindbestemming voor deze dag te gaan. De één gaat naar de eerste de beste camping in de buurt, of naar een hotelletje in de stad om nog een paar dagen te blijven, de ander gaat gewoon beginnen met de fietstocht, net als ik.

Begin van de fietstocht.

Zaterdag 15 Juni

Bloeiende lelies in de berm

Het is inmiddels zaterdag ochtend 11 uur, ik heb mijn GPS ingesteld, mijn route beschrijving met fietskaart voor op mijn stuurtas geplaatst en mijn fietstocht kan gaan starten. Eerst is het nog even wennen waar zit ik in de stad en wat is de goede richting. Je zit aan de voet van de Pyreneeën en als je een navigatie foutje maakt mag je na een afdaling je direct weer zwaar inspannen om op de goede route terug te komen. Vlot zit ik op de juiste route en kan de stad verlaten om direct de grote verschillen met Nederland te ervaren. De bergen, het uitzicht, de variatie in kleur en planten en de verrassende oude dorpjes. De mooie vergezichten leveren direct al mooie foto- momenten op. De klimmertjes zijn direct heftig na een dag en nacht in de bus te hebben gezeten maar dat hoort er ook bij. Rond de middag kom ik langs een supermarkt en sla het nodige eten en drinken in. Iets verder staat een kerkje met een parkje waar ik mijn lunchstop wil gaan houden.

Aan een picknick tafel zitten twee van mijn reisgenoten te eten dus schuif ik bij hun aan. Zij fietsen de zelfde route als ik, komen uit Vaasen, maar willen de reis aanzienlijk sneller maken dan ik. Onderweg ontmoet ik ook fietsers die de route noord – zuid fietsen en dan kunnen we even ervaringen uitwisselen en bijpraten over de mensen die zij ontmoet hebben en die ik mogelijk onderweg nog tegen zal komen. Rond 5 uur heb ik er de eerste 70 km opzitten en kom ik op de geplande minicipal camping in Oloron Sainte Marie aan, waar ik wil overnachten. In deze plaats is ook een splitsing van de route van reizigers die over Lourdes reizen.
Verder op komen ze dan weer samen op weg naar Santiago. Op de camping kan ik bij een van de caravans mijn telefoon en GPS opladen. In de avond ga ik uit eten en kruip op tijd mijn slaapzak in.

Zondag 16 juni

De nacht werd koud en ik moest wat extra kleding aantrekken om de nacht toch nog aangenaam door te komen. Ik word op tijd wakker en het ritueel wassen, de bagage ordenen, tent afbreken, ontbijten en dan de fiets opladen verloopt zoals gewoonlijk binnen de twee uur na opstaan. Dan kan het fietsen van de tweede dag etappe starten.

Vandaag is mijn kleindochter jarig dus die moet wel even gefeliciteerd worden. Op een mooi uitkijkpunt boven op een heuvel in het golvende landschap met de Pyreneeën ver op de achtergrond stop ik en stuur een paar foto’s door van het landschap waar ik momenteel door fiets. De route gaat zo verder en na 30 km steek ik bij Pau de rivier over. Het is inmiddels wel lekker warm geworden maar het gaat nog steeds goed. Ook al is het zondagmorgen, bij de bakker is het al gezellig druk en zijn de benen wel toe aan koffie. Het is een feestdag van mijn kleindochter dus ik trakteer mezelf maar op een dubbel portie lekkers bij de koffie. Daar kan ik wel weer een tijdje op fietsen en trek zo verder door het Franse landschap. Ik passeer een boer die het gras aan het maaien is. Rond de trekker vliegen roofvogels hun ronde op zoek naar muizen en of andere prooi. Ik ben opzoek naar water want daar ben ik langzamerhand door heel. Zo is ieder op zijn eigen manier bezig met het op jacht zijn van wat er nodig is. In een piep klein dorpje is een ontmoetingsplek met een speeltuin voor kinderen en ouderen die wat zitten te praten en of gaan jeu de boulen. Ik zie een buitenkraan en tap mijn bidons vol. Ook zie ik een bankje in de schaduw van enkele bomen en besluit mijn middag stop hier te houden. Ik heb nog eieren en kan zelf cup of soep maken en bak een ei. Ik eet het met het stuk verse stokbrood dat ik eerder gekocht had, en het is een goede lunch stop. Je doet even wat anders en toch rust je lekker uit. De basis voor mijn laatste deel van deze dag-etappe is er weer en het is weer gaan. Onderweg passeer ik een rotonde met een waar kunstwerk er op. Bij het passeren word je spontaan vrolijk als je het ziet.

Kennelijk hebben de autoriteiten die hier over gaan toch wel gevoel voor humor. Op de camping in het plaatsje Marciac dat aan een meertje gelegen is kan ik mijn tent opzetten. Voor mijn GPS zoek ik weer een plek om deze op te laden. Dat kan in de caravan van Jos en Els. De camping is wat van de fietsroute en ik heb besloten een van mijn eigen maaltijden aan te boren voor het eten. Net voor ik zal beginnen wordt ik door Jos en Els uitgenodigd om bij hun te komen mee-eten. Dat is toch weer één van die verrassingen die je zo maar mee maakt. Els vertelt dat zij op één van haar safari-reizen met haar zoon in Afrika, Frank van Rijn ontmoet heeft nadat hij daar malaria had gekregen en door nonnen was verzorgd. Frank schrijft hierover in één van zijn reis- verhalen. Frank de bekende wereld fietser waar ik zo graag naar luister als hij één van zijn lezingen houdt bij de Fiets en wandelbeurs.

Maandag 17 juni

Als ik start met fietsen is het zo rond de 16 graden. Al snel loopt de temperatuur op en de natuur zuigt de warmte op. De bloemen springen open en strooien tegelijkertijd hun heerlijke geuren in het rond. De Jasmijn en ook de kamperfoelie geuren dan ook weelderige. De route gaat de eerste dagen meer in oostelijke- dan in noordelijke richting maar nu zie je dan toch dat de route verder langzaam van de Pyreneeën afbuigt en het landschap iets minder stijl klimt en afdaalt. Het terrein wordt ook meer open waarbij de mooie vergezichten blijven. Rond de middag moet er een behoorlijke klim gemaakt worden naar een oude stad Lectoure boven op een heuvel. De weg loopt vlak langs de hoge stadsmuur omhoog en de temperatuur is inmiddels opgelopen tot 35 graden. Verhit klim ik langzaam omhoog om uiteindelijk in het oude centrum door smalle winkelstraatjes met vele galerie winkeltjes bij de kerk uit te komen.

Gite Castet-Arrouy

In de stad lopen de wegen weer omlaag en wordt de inspanning die ik heb gedaan om boven te komen uitbetaald in passief afdalen.
Bij de rand van de stad kom ik langs een supermarkt en kan ik boodschappen doen. De camping waar ik heen wil ligt afgelegen en ik zal derhalve vanavond mijn eigen maaltijd moeten verzorgen omdat er ook geen restaurant in de directe omgeving zal zijn. Ik moet nog 9 km en als ik er ben, ben ik blij toe want de warmte heeft aardig aan mijn reserves zitten trekken. In het route boek stond een camping genoemd met de extra noot dat er voor fietsers altijd plaats is. Ik ben dan ook zwaar teleurgesteld als ik te horen krijg dat de camping gesloten is omdat er van het weekeind een trouwerij is geweest. Voor mijn argument dat ik aan een klein plekje voor mijn tent en een warme douche genoeg heb was de beheerder niet ontvankelijk. Ik kon 9 km terug fietsen langs de route die ik zojuist had afgedaald. In die stad was een camping. Dit vond ik een slecht plan, omdat ik er al helemaal niet van hou om twee keer de zelfde weg te moeten fietsen en morgen zeker nog een keer. Ik besluit de route gewoon te vervolgen en zien waar ik dan terecht kom. Even krijg ik een helder moment en bedenk dat in het route boek behoudens campings ook Gite’s staan. Dit zijn super eenvoudige overnachtingsplekken voor de wandelende pelgrims. Het geluk is met mij en slechts één km verder langs de route is het dorp Casted- Arrouy waar een oud schooltje tot een Gite is aangepast. Ik kan kiezen of slapen in een slaapzaal met een aantal wandelaars of in één van de vier tenten welke onder een afdak staan opgesteld. Ik kies voor het laatste en zo is het probleem alweer opgelost. In de tent ligt een dik matras en ik krijg schone lakens, een kussen en een handdoek. Dit allemaal voor het bedrag van 5 euro. Ik kan me douchen en een was doen en deze kan ik onder het afdak te drogen hangen. Ik had er rekening mee gehouden dat ik zelf mijn eten moest verzorgen dus dat doe ik dan ook. Ik kon me nog wel opgeven voor het ontbijt van de volgende ochtend. Omdat wandelaars doorgaans vroeg gaan lopen kan ook ik vroeg ontbijten en dus vroeg gaan fietsen.

Dinsdag 18 juni

Na het opstaan verliep alles sneller dan anders en kon ik al voor 7 uur op de fiets stappen. Het had vannacht iets geregend maar nu was de lucht weer helder en de natuur had het beetje regen opgezogen en trakteert mij weer op de mooiste kleur- en geur samenstellingen. Onder weg zie ik een slangetje die net voor mijn voorwiel slingerend de weg oversteekt. Even verder rent een eekhoorntje de weg over en een vosje gluurt schuchter naar me als ik langs rij. Opvallend dat je al deze diertjes zo tussen de uitgestrekte graanvelden tegen komt, je zou ze eerder bij de bebossing verwachten.

Fietsend door het stille landschap wordt je soms verrast door wel heel vreemde situaties. Kennelijk is er een auto van de weg geraakt en naar enkele buitelingen op zijn kant In het graanveld terechtgekomen. Zo ben je toch getuige van een stukje drama op het Franse platteland. Even een foto en je gaat weer verder. Ik zie nog even de diepe sporen in de berm en in de greppel en dan in het graanveld. Dan het houten bruggetje in de weg welke iets bolvorm aan het wegdek geeft. Kennelijk is de automobilist hierdoor de macht over het stuur verloren en is het gegaan zoals het is gegaan. Nu snap ik wat er is gebeurt en kan weer echt verder met mijn eigen fiets avontuur.

Watertoren vrolijk beschilderd.

Verrassend is het als je door het uitgestrekte landbouwgebied fietst en deze op creatieve wijze beschilderde watertoren passeert.
Bij het plaatsje Espalais steek ik de rivier La Garonne over, welke van de Pyreneeën naar Bordeau stroomt.

De route slingert zo door het rivierlandschap. 20 km overwegend vlak fietsen is weer eens een welkome afwisseling. Het verveelt geen moment, het ene moment fiets je tussen de boomgaarden afgewisseld met zonnebloemen, dan weer langs de ondiepe rivier en vervolgens weer langs het Canal Lateral. Door het kanaal varen vele plezier bootjes die mij vriendelijk begroeten. Het fietspad was ooit een jaagpad waarlangs schippers hun bootjes moesten trekken om zo hun vracht van A naar B te vervoeren. Over het fietspad hangen de bomen waardoor je lekker in de schaduw kan fietsen. Je fietst ook beschut zodat je geen tegenwind hebt. Het enige niveau verschil in het parcours is daar waar een sluisje is, en je even 1 m moet klimmen waarna je weer rustig verder kan. Een feestje om hier te fietsen waarbij je gemiddelde fietssnelheid meteen 5 km per uur omhoog gaat.

Zo rond het middaguur loopt de temperatuur weer flink op en blijft zo rond de 39 graden steken. Mijn vriendin de zon stelt onze vriendschap wel erg op de proef, maar ik probeer me aan haar uitspattingen aan te passen. Het lijkt wel of je steeds een nieuw record vestigt als je het weet vol te houden met deze alsmaar oplopende temperaturen. Op een beschutte plek in de schaduw onder de bomen hou ik mijn lunch stop.

Het tweede deel van de dag verloopt warm en inspannend en uiteindelijk kom ik bij de stad Cahors , welke ligt aan de rivier de Lot. Het fietspad langs de rivier is echter geblokkeerd i.v.m. risico voor vallend gesteente van de stijl oplopende rotsen langs de oever. Gelukkig vind ik met behulp van mijn G.P.S. snel een alternatieve route door de stad. Ten tenslotte kom ik op de geplande camping aan vlak langs de rivier en aan de rand van de stad. Er is ruimte op de camping en er zijn meerdere plekken in gebruik door fietsers. Die zitten gecentraliseerd en zo heb je contact met meerdere fietsers die zo met hun fietsvakantie bezig zijn. Op de camping is een zwembad en ik ga na het opzetten van mijn tent eerst een duik in het verkoelende bad nemen. In de avond fiets ik naar en door het mooie oude centrum. In een restaurantje ga ik lekker eten en geniet extra van een heerlijk helder koel biertje. Als ik weer op de camping kom kruip ik mijn tent in en doezel weg in een diepe slaap. Het was weer een mooie maar wel inspannende dag.

Woensdag 19 juni

Als ik om 6 uur wakker wordt heb ik voldoende slaap gehad en kan mijn nieuwe fietsdag wel beginnen. Ik heb de stad gehad en kom al snel op de fietsroute. Deze loopt in beginsel vlak langs de rivier maar gaat al snel over in hevig klimwerk langs de hoge rots-kant van de rivier. Het geeft al snel behoorlijk klimwerk waar je direct flink kan zweten. Bij het plaatsje Vers steek ik de rivier over en loopt de route langs een wat meer vlakkere weg door een bebost gebied.

Plotseling passeer ik een camping die precies past met de reis waar ik mee bezig ben. Net voor Rocamadour krijg ik zicht op deze stad. Het lijkt wel of de woningen tegen de rotsen aangeplakt zijn. Na het prachtige uitzicht volgt een enorme afdaling en steek ik onder in het dal een riviertje over. Hier is een parkeerterrein waar de toeristen hun auto’s parkeren.

Rocamadour

Ik stop even om te zien wat er nu moet gebeuren, ik zag n.l. een bord staan met een klim van 12 %. Dat is wel erg heftig en klimmen langs deze smalle weg in de volle hitte gaat me fietsend niet lukken. Dan maar een stukje lopen en af en toe even stoppen om onder een boom op adem te komen en het zweet van het hoofd te vegen. Dan sta je plotseling voor de poort waar je het prachtige stadje inloopt.

Nu volgt er nog een klim van 10 % en dat gaat normaal net lukken en nu dus ook. Boven weer een mooi uitkijkpunt over het oude stadje en daar neem ik even een rust pauze. Ik kan mijn bidon bij een benzine station vullen met koel water.

La Dordogne

Ook koop ik een Cola welke uit een koelvitrine komt. Buiten staat een bankje onder een boom en hier hou ik een drinkpauze. Op het bankje zit een Engelsman die ook met een fietsvakantie bezig is, daar raak ik mee aan de praat. Dan is het weer gaan en na 12 km passeer ik de Dordogne.

Als je een rivier passeert weet je dit was weer even een laagpunt en dan moet je daarna weer klimmen om de vallei weer uit te komen.
Na nog eens 10 km en een klim van 8 % rij ik om 5 uur het plaatsje Martel binnen. In het centrum stop ik even om een blz. van mijn routeboek om te slaan. Er komt een man naar me toe die mij eerst een hand geeft en vervolgens in het Frans feliciteert met de prestatie van de klim die ik zojuist heb gedaan. Volgens mij was het de burgemeester van het stadje. Ook probeert hij mij uit te leggen dat vlak om de hoek een stadscamping is waar ik voor slechts 6 euro en 23 cent kan overnachten. Ik ben direct verkocht en besluit dit te doen. Ik was van plan om nog c.a. 10 km verder te gaan maar ik vond het wel mooi voor deze inspannende en warme dag.
Op de camping vind ik een mooi plekje met mooi uitzicht over het dal beneden me en vlak bij nog twee fietsers. Als ik wil gaan eten in het stadje is het restaurant al gesloten en dus kook ik weer mijn eigen maaltijd. Hierdoor is er wel weer tijd voor een praatje met de andere fietsers en zo bouw ik deze fietsdag langzaam af.

Donderdag 20 juni

Het kerkje staat hoog, dat wordt weer klimmen

Vroeg in de ochtend als ik nog in mijn tent lig , trekt er nog een heftige regenbui over en ik heb enige twijfel wat deze dag mij gaat brengen, kom ik vandaag nog op de fiets of wordt het een gedwongen rustdag. Het slapen ging maar matig. Het begon al de vorige avond net toen ik in mijn slaapzak lag , begon mijn buurman in de naastgelegen tent nog al uitgebreid en luid aan het bellen met het thuisfront. ’s Morgens om vijf uur herhaalde zich dat nog een keer. Gelukkig is het rond 6 uur in de ochtend weer droog en ik kan mijn fietsdag weer beginnen. Het begin van de ochtend is koel en het fietst  llemaal redelijk vlot. Na c.a. 10 km fiets ik langs de camping welke ik eigenlijk gisteren als eindbestemming gepland had. Deze lag iets van de vaste fietsroute af maar op mijn GPS was de route aangepast zodat ik er nu alsnog langs kwam. Ik had natuurlijk alerter moeten zijn en meer op mijn routeboekje moeten letten dan was deze omweg mij bespaard gebleven. Bij bestudering van het routeboek vind ik een tussenoplossing, ik fiets over de wat bredere weg de D720 naar de stad Turenne en pak daar weer de originele fietsroute op.

Hoogte profiel

Als ik het stadje in fiets komen er net drie Belgen aanfietsen die de route Noord / Zuid fietsen en stoppen voor een koffiebreak.
Dat lijkt me voor mij ook een goed plan en stap ook van mijn fiets. Even later schuift er nog een Hollander aan die met zijn fiets met aanhangertje (Journey Trailer) op weg is naar Santiago de Compostella. Op het terrasje genieten we van de koffie en praten bij over hun- en mijn fietsreis. Weer op de fiets volgt er een mooi en stil maar toch wel weer zwaar deel naar de stad Brive.

Bertranges camping aan het meer

Een blik op het kaartje met het verloop van het hoogte verschil brengt je weer bij de realiteit, en ik snap nu weer waarom mijn benen zo reageren op het heftig verloop in het landschap. Brive is weer een grote stad en mijn GPS voert me weer op een geweldige manier door deze drukke stad. In het centrum kom ik langs een bakker en doe mijn lunch inkoop. Net buiten de stad vind ik een geschikte plek voor mijn lunchstop en neem daar de tijd voor. Het laatste deel van deze dag etappe verloopt weer zeer gevarieerd met wisseling in landschap met mooie vergezichten en prachtige dorpjes waar de route doorgaat. Na 102 km zit ook deze fietsdag er weer op en vind ik weer een plekje op de camping nabij het plaatsje Masseret Bertranges. De camping is gelegen aan een meertje en ligt iets buiten de fietsroute. Het is nog erg stil op de camping, en er is ruime keus voor een mooie plek voor de tent met uitzicht over het meertje. Er is een restaurant op de camping, en hier ga ik genieten van een koel biertje en een flinke steak.

Vrijdag 21 juni

Symbool voor pelgrims op weg naar Santiago

In tegenstelling tot vorige nacht heb ik nu zeer goed geslapen. Wel hoorde ik af en toe in de verte een trein langskomen. Kennelijk loopt het spoor in de nabijheid van de camping. Als ik de camping afrij valt mijn blik nog even over het stille meertje en gaat het fietsen weer beginnen. Zoals eerder gezegd was de camping iets van de vaste route en ik heb er voor gekozen om mijn route iets aan te passen om later weer op de vaste-route in te voegen. Ik kom eerst langs het stadje en passeer dan het trein stationnetje. Nu kun je de geluiden weer plaatsen van het trein verkeer wat ik op de camping hoorde. Door het golvende landschap was de geluidshinder van het treinverkeer minimaal. Het is nog bewolkt en de temperatuur is bij het begin rond de 17 graden. Dat ervaar je als aangenaam koel en het fietst dan ook makkelijk ondanks dat er in het heuvelachtige landschap toch het nodige klimwerk gedaan moet worden. Rond 12 uur kom ik door het prachtige historische stadje Saint-Bonnet-Briance.

Ik heb mijn koffiestop overgeslagen en op het oude pleintje zie ik een pizza restaurantje welke net geopend wordt. Het lijkt me voor een welkome afwisseling wel passend om als lunch maar een keer pizza te eten. Dus zo gedaan en het beviel me uitermate goed. In het tweede deel van de dag etappe wordt het landschap kleinschaliger. Er zijn meer woningen langs de route en je ziet ook meer vee in de weilanden. Ik fiets over een viaduct over een snelweg en zie aan de borden boven de weg dat ten westen van mij de plaats Limonge ligt op een afstand van iets meer dan 25 km. Rond half vier volgt er na een flinke afdaling een fietspad langs een rivierstroom welke in het dorpje Chatelus te Marchei uitkomt. Als ik door het stadje fiets valt mijn blik op een Gite, maar mijn plan is om nog c.a. 20 km verder te gaan. Net buiten het dorp begint het evenwel heftig te regen. Ik ben niet gebouwd voor regenweer en schuil daarom even onder een afdak bij een huis langs de weg. De lucht ziet er niet naar uit dat de bui snel voorbij zal trekken, en ik besluit snel te keren om te zien of er alsnog plek is in de gite. De deur is open en ik kan naar binnen. Dan wordt het spannend. Op de deur die toegang geeft naar het vertrek voor de gite staat in het Engels dat bij afwezigheid een telefoon nummer gebeld kan worden. Dat dus gedaan maar dan wordt het moeilijker. De persoon aan de lijn spreekt geen Engels en ik spreek geen woord Frans. Daar sta je dan, gelukkig binnen en dus droog. Na enkele minuten van radio stilte komt er uit een van de vertrekken in het pand een vrouw met een sleutel voor toegang van de gite vertrekken. Met handen en voetenwerk begrijpen we elkaar en wordt ik ingeschreven krijg linnengoed en mag in de slaapzaal met 8 bedden een bed kiezen.

Verder is er een keuken met grote tafel waar ik gebruik van kan maken en een douche. Voor vandaag ben ik de enige gast. Ik ben vroeg en kan zo mijn tijd besteden om een was te doen en later wat schrijfwerk. De was kan drogen bij de kachel en dat gaat dus allemaal goed komen. Rond 6 uur kan ik naar de overkant lopen waar een bar is. Daar kan ik een kant en klaar maaltijd uitzoeken wat voor mij in de magnetron opgewarmd wordt. In een bar is een biertje al helemaal geen probleem en zo komt alles weer goed. De avond en nacht verloopt uitermate rustig. Wel werd het ’s nachts koud en ik moest er een extra deken bij pakken. Gelukkig was er een ruime keus en kon ik daarna weer rustig door slapen. Na een goede nachtrust ga ik met mijn tweede fietsweek beginnen.

Zaterdag 22 juni

Ik heb het vannacht wel horen regenen maar als ik wakker word is het buiten droog. Ik kan heel rustig aan doen en de dag voorzichtig opstarten. Alles werkt aanzienlijk makkelijker met een keuken, ontbijt aan tafel en alle luxe om me heen. Het ontbijt was wel minimaal daar ik gisteren niet meer aan inkopen was toegekomen. Het is 8 uur en ik stap op mijn fiets. Zaterdagochtend en Frankrijk houdt weekend en slaapt nog. Alleen deze Hollander fietst het stadje uit en passeert de plek waar hij gisteren abrupt stopte om de regen te ontvluchten. Ik kan weer doorgaan met de klim waar ik gisteren net mee gestart was en geniet van de stilte om me heen en ben getuige van het ontwaken van de natuur waar ik me in begeef.

De regen die vannacht is gevallen heeft een zachte donzen deken over het landschap getrokken en mijn vriendin de zon laat zich nu van haar zachte kant zien en doet haar uiterste best om deze deken langzaam te verwijderen. Tegen de hellingen zie je de wolken langzaam wegtrekken en als de zon iets meer kracht heeft ontwaken ook de dalen. Na een uur fietsen kom ik al door een oud stadje en passeer algauw een bakker. Hier kan ik ook koffie krijgen met natuurlijk iets lekkers er bij en zo geniet ik van mijn late ontbijt.
De mensen komen ook hun brood halen en langzaam komt het stadje tot leven.

Als ik weer opstap nog een laatste blik op het klooster wat bij het plaatsje lag, een foto en de herinnering ligt vast. Even verder passeer ik een pelgrim en groet hem vriendelijk. Hij maakt lopend zijn tocht naar Santiago. Bij het verlaten van het stadje merk ik dat het landschap wel heuvelachtig blijft maar aanzienlijk minder heftig. Als je een afdaling ingaat kun je de klim aan zien komen wat extra vaart maken en als je halverwege de klim komt terug schakelen en weer doorgaan. Rond het middaguur rij ik door de wat grotere stad La Souterraine. Hier is het gezellig druk en ik wandel er over de markt. Mijn dagteller staat inmiddels op 41 km en ik ga nog even door voor ik mijn lunch stop wil houden.

Na 10 km daalt de weg en passeer ik een mooi plekje om mijn stop te houden. Aan een klein riviertje weet ik mij te installeren en geniet ik bij het stromende water van mijn verse broodjes. Het is inmiddels lekker warm geworden en in de schaduw van de bomen is het goed vertoeven. Dit is genieten en dit is een van de dingen waar je het voor doet. Na de pauze klim je weer langzaam uit het dal en na 10 km passeer ik het plaatsje Orsennes. Volgens mijn schema moet ik nog 17 km en langzaam tel ik de km’s af.

Soms word je aangenaam verrast door dat wat je zomaar in de berm ziet. Zomaar een passiebloem in het wild. De temperatuur loopt op tot 28 graden en ik moet zeggen ik ervaar het nog steeds als aangenaam. Rond 4 uur heb ik 98 km op de dagteller staan en rij het terrein op bij de gemeente camping in Neuvy St. Sepulchre. Gelijk met mij komt er ook een Nederlander met een camper het terrein op en we zijn de enige kampeerders dus keus genoeg voor een plek. Ik zet mijn tent op neem een douche, doe een was en ga vervolgens inkopen doen in het dorp. Hier is geen restaurant dus ik ben op me zelf aangewezen wat eten betreft en ik maak mijn eigen maaltijd. Van het Ned. echtpaar krijg ik koffie en langzaam kan ik ook deze heerlijke dag afbouwen.

Zondag 23 juni

Canal du Berry

Rond 5 uur wordt ik gewekt door het vogel gekwetter. Het valt me op dat tot nu toe nog niet zo heb gehoord. Kennelijk zijn hier meer vogels dan zuidelijker. In de verte hoor ik ook een uil. Rond 6 uur sta ik op en begint voor mij het ochtend ritueel van opstaan tot en met vertrekken. 8 uur stap ik op mijn fiets en vertrek. Het blijft nog erg rustig op de weg behoudens een enkele wandelaar en fietser.

Cher

Na een uur kom ik door het plaatsje La Chatre. Ik heb geleerd om als je de eerste gelegenheid krijgt om de nodige inkopen voor de dag te doen dat ook te doen. Je moet maar afwachten of je nog wel een tweede kans krijgt. Dus ook nu mijn brood gekocht bij de warme bakker. In de loop van de dag weet ik weer een geschikte lunchplek te vinden, ik eet mijn stokbrood en de yoghurt die ik had ingeslagen.

In de loop van de middag wordt het steeds warmer. Mijn vriendin de zon begint iets te overijverig te worden en weet de temperatuur weer op te voeren tot 35 graden. Ik fiets gelukkig door een open gebied dat wat vlakker is en de wind zorgt voor wat verkoeling.

Klaprozen tussen het graan.

Bij Charenton-du-Cher passeer ik de rivier de Cher. Ooit hebben Coby en ik een vakantie gehouden langs de Loire en hebben we fietstochten gemaakt langs de Loire maar ook langs de Cher. Ook rij ik een stuk langs een klein kanaal het z.g. oude Canal du Berry.Met de aanleg van dit kanaal werd in 1809 begonnen en het duurde 13 jaar. Een smal kanaal waar met speciale smalle lage bootjes het transport werd gepleegd.

Een camping is in dit traject niet te vinden en rond 6 uur kom ik na 120 km uiteindelijk door de stad Sancoins. In het centrum zie ik een hotel en besluit om te informeren of er nog een kamer vrij is. Gelukkig kan ik er terecht en ik ga voor deze luxe. Een warme douche, goed eten, een koel biertje, een zacht bed en in de ochtend nog eens een goed ontbijt daar hou ik wel van.

Maandag 24 juni

Het was lekker zo’n luxe logeeradres. Na het uitgebreide ontbijt stap ik zo rond half negen op de fiets. Het eerste deel verloopt lekker rustig langs en door een landelijk gebied. Na 16 km kom ik door het stadje Apremont-sur- Allier.

Het dorp is zo mooi dat ik besluit even een stop te houden voor een foto moment.

Apremont-sur-Allier

Apremont-sur-Allier

Even verder kom ik bij het kanaal Laterale de La Loire uit. Hier stopt het kanaal en de bootjes konden in de ronde keersluis draaien. Vroeger werd bij Apremont veel natuursteen gehouwen voor o.a. de bouw van de kathedraal van Orleans. Dat natuursteen werd via de Loire vervoerd. De route blijft het kanaal volgen.

Bij Le Guetin loopt het fietspad naast het kanaal over een aquaduct over de rivier de Allier. Vol interesse kijk ik naar beneden hoe diep onder mij de rivier onder het Aquaduct door stroomt. Het lijkt wel een reis in de geschiedenis als ik een oude hijskraan zie staan die vroeger nog met de hand bediend werd om schepen te beladen. Als techneut kan ik wel genieten van dit soort objecten. Rond de middag passeer ik bij Nevers de Loire. Hiermee sluit ik het eerste deel van mijn fietsreis af en kan overstappen op mijn volgende deel van de routebeschrijving. Ik rij deze oude stad door, en als ik een MD passeer denk ik, ik wil koffie, Cola en zo’n lekkere grote Big Mac. Mijn fiets staat al stil en ik zoek even een plek waar ik hem wel in de gaten kan houden. later kom ik langs een supermarkt en doe mijn inkopen voor deze dag. Vervolgens moet ik, nog in de stad, weer een flinke klim maken om uit het dal van de Loire te komen. Ik moet twee snelwegen oversteken en dan volgt er weer een mooi landelijk gebied en een stil natuurpark. Rond half zes rij ik de plaats Chaumot in met de camping vlak aan de fietsroute. Altijd lekker als je aan het eind van de fietsdag niet hoeft te zoeken naar je camping.

In de middag was de temperatuur opgelopen van 35 tot zelfs 40 graden en dan beginnen de benen echt wel zwaar te worden. Toch kom je er weer door. Op de camping is een restaurant en de Nederlandse camping beheerder adviseert me als ik toch in het restaurantje ga eten de specialiteit van de kok te nemen en dat is Kalfsvlees op een wel heel bijzondere manier bereid.
Dat advies heb ik gevolgd en er ten volle van genoten. Bij het doornemen van mijn reisgegevens constateer ik dat ik er inmiddels 942 fiets km op heb zitten en ben daarmee over de helft van mijn totale reis.

Dinsdag 25 juni

De campingbeheerder had me gewaarschuwd dat het vandaag nog warmer zou worden en ik er rekening mee moest houden dat het wel eens 42 graden kon worden. Ik was zo wie zo van plan om mijn dag trip minder lang te maken en proberen om zo rond 2 uur te stoppen. Ik ben al om half zes wakker en ben al om zeven uur klaar om op de fiets te stappen. Het is nog redelijk koel en alleen in het eerste deel zitten nog wat kleine klimmertjes. Rond half tien heb ik er al 35 km opzitten en ga voor mijn 1e koffie break. Volgens mijn route boek volgt er vandaag nog één klimmetje en dan is het de rest van deze dag-etappe alleen maar vlak-fietsen. De route gaat over een voormalig jaagpad langs een breed kanaal. De bebossing zorgt weer voor de schaduw en het beetje wind dat er staat heb ik deze keer in de rug. Het loopt echt als een speer en rond één uur moet ik me zelf dwingen om een lunchpauze te houden.
Langs het fietspad staan waterpompen waar ik zelf heerlijk helder koel water mee kan tappen. Door het kanaal varen weer plezierbootjes en het blijft leuk om daar zicht op te hebben. Iedereen is zo op zijn eigen manier bezig met zijn of haar vakantie.

Camping Auxerre

Precies om twee uur fiets ik het gemeentelijke kampeerterrein van Auxerre op dat aan de fietsroute ligt. Het ligt net aan de rand vande stad en is gelegen net tegenover het stadion. Ik zet mijn tent op ga douchen, doe even een was en hou de rest van de middag voor de rust in de schaduw van de bomen. In de namiddag doe ik in het centrum de boodschappen en kan mijn warme maaltijd mee naar de camping nemen om dat bij mijn tent op te eten.

 

Woensdag 26 juni

De dag begint weer vroeg zodat ik ook weer vroeg op de fiets zat. Om zeven uur rij al door de stad en als ik langs de rivier L’Yonne fiets kijk je tegen de Kathedraal. Even nog een foto van de kathedraal en ik ga weer een paar km met een stijgingspercentage van 5 a 6 % met op een enkele plek 8 % klimmen om uit het rivierdal te komen. Na 15 km wordt het allemaal wat vlakker en landelijker en ik passeer weer de mooiste dorpjes. Ik zit nu in het gebied van de Bourgognes.

Als mijn dagteller 45 km aangeeft passeer ik het plaatsje Ervy-le-Chatel en mijn aandacht wordt direct getrokken door de ronde markthal.

 

 

Markthal

Op de hoek is een bar met terras en ik ga voor mijn koffie stop. Iets erbij hebben ze niet, maar aan de overkant is een supermarkt en daar kan ik iets te eten kopen. Dat mag ik gerust op hun terras nuttigen. Na mijn tweede koffie moet het weer gaan en ik ga voor het tweede deel van mijn dag-etappe. Of het nu komt dat ik sterker wordt en/of omdat het vlakker is, kan ik ook sneller fietsen en rond half twee heb ik er ruim 100 km opzitten en rij ik de stad Troyes in.

Ik moet dwars door de stad en aan de noord zijde is de stadscamping. Er staan gelukkig veel bomen en ik vind een mooi plekje voor mijn tent in de schaduw. Er is ook een zwembad op de camping en nadat ik mijn tent heb opgezet ga ik een verkoelende duik nemen. Er zijn opvallend veel Nederlandse senioren hier op de camping die veelal vanuit het zuiden op de terugweg zijn naar Holland. Het eind van de maand nadert en het hoogseizoen komt er aan en dan willen ze weer thuis zijn en maken plaats voor de volgende golf vakantiegangers.

Overdag was het warm maar in de avond stap ik weer op de fiets om nog even in het oude centrum te kijken. Een mooie plek is daar waar de Seine door de stad stroomt en kinderen onder de fontein verkoeling zoeken.

Donderdag 27 juni

Ik heb me er helemaal op ingesteld om vroeg te gaan fietsen. De vroege ochtend is zo mooi met zijn stilte en koelte. Bij ons is het zo dat zelfs ’s morgens vroeg er al volop verkeer is van mensen die naar hun werk gaan. Iedere ochtend weer sta ik verbaasd hoe stil het hier nog op de wegen is. Als ik de stadscamping verlaat wordt ik meteen al verrast door een man die met een paard en wagen met een enorme watertank er op langs het fietspad staat. De man is bezig met een waterslang de mooi bloeiende plantenbakken die aan de lantaarnpalen hangen met water te besproeien. Hier heeft het gemeente bestuur kennelijk het probleem van al die auto’s in de binnenstad op een heel creatieve manier opgelost. Paard en wagen gewoon weer omruilen voor al die auto’s in de stad. Zal dit de oplossing voor onze grote steden zijn?

Vandaag staat de stad Chalon du Champagne op mijn lijst als eind bestemming van deze fietsdag. Een dag-etappe van 92 km. En ik krijg nu al dorst als ik deze eindbestemming lees. Het landschap waar ik al snel inkom is weer enorm uitgestrekt en is licht glooiend.
Natuurlijk zijn er voor de variatie ook steeds weer van die verrassende afdalingen die door een mooi beekdal voert en dan weer gevolgd wordt door een klim. Voor het afwisselende akkerlandschap kom ik langs een veld met mooie gekleurde blauw paarse bloemen. Ik weet niet wat voor gewas het is maar mooi gekleurd vind ik het in ieder geval. De kleine dorpjes liggen hier dicht tegen elkaar en als ik er één passer wordt er luid getoeterd door een kleine bestelwagen. Het is de bakker die zich aankondigt dat hij weer in het dorp is. De winkeltjes hebben het ook hier niet kunnen volhouden en dat heeft zich zo opgelost. Op div. plekken langs de route zie ik mensen staan die op hem staan te wachten voor hun dagelijkse verse stokbrood. Dat is voor hen tevens een gelegenheid om andere mensen te ontmoeten en de dingen van de dag te bespreken. De bestelwagen passeert me zo diverse malen en ik vind het gewoon leuk hier getuige van te mogen zijn. Opvallend zijn ook de enorme kerken in de kleine dorpen die ik passeer. In de loop der eeuwen kwamen vele Santiago Pelgrims langs deze route. Onderweg kom ik ook langs een wasplaats. Onder het afdak kan ik in de koelte even van een rust- moment genieten. Onderweg passeer ik een enorm militair terrein. Ik zie weinig militairen maar wel een enorm tentenkamp staan.
Hier kun je het overleven bij grote hitte wel trainen.

Voor de laatste 20 km van de route is er een alternatieve route omschreven. Op het kaartje zie ik dat een deel van de route vlak langs de La Marne gaat. Dat lijkt me wel wat, zicht op het water bij de hitte waar ik nu in fiets.

Al om half twee fiets de stadscamping van Chalons-en-Champagne op. Het kantoortje is tussen 12 en 2 uur dicht dus ik moet nog wel even wachten tot ik me kan inschrijven. In de tussentijd kan ik alvast een geschikt plekje voor het opzetten van mijn tent uitzoeken. Ook hier is nog wel volop plaats hoewel ook hier veel Nederlanders op hun terugreis langs komen. In de avond ontmoet ik op het terrasje van de camping een jonge man die van uit Schagen op de fiets op weg is naar Santiago. Hij heeft de afgelopen jaren veel meegemaakt en ziet het voor zichzelf als een Pelgrimstocht om zich te bezinnen. Hij heeft er drie maanden voor uitgetrokken en wil zowel heen als terug gaan fietsen. Totaal c.a. 5000 km. Er schuiven meerdere mensen bij ons aan tafel die toch wel erg nieuwsgierig zijn met waar wij zo mee bezig zijn. Zo hebben we een gezellige praatavond.

Vrijdag 28 juni

De camping lag aan de rand van de stad nog voor het centrum, en nu moet ik dus eerst dwars door het oude centrum. Ik moet een rotonde om, maar het verkeer is hier aanzienlijk drukker zodat ik mijn GPS niet nauwkeurig kan volgen. Ik moet immers goed op het verkeer letten, en hierdoor pak ik een afslag te laat. Ik zie even later wel dat ik van de route af ben maar denk ik pak de route later wel weer op. Dom en fout want ik raak alleen maar steeds verder van de route af en loop uiteindelijk vast op een drukke verkeersweg. Dan maar besluiten terug te gaan en opnieuw beginnen. De route gaat weer langs mooi open terrein met veel akkers. Het is nu wel meer kleinschaliger met nog meer variatie. Ik heb wel weer behoorlijke tegenwind die overwegend uit het oosten komt.

Ik sla mijn koffie pauze over maar hou wel een uitgebreide lunch stop die ik voor de afwisseling weer eens zelf verzorg.

In de middag kom ik door een gebied waar in de 1e wereldoorlog veel gevochten is. In het plaatsje Romagne-s/s-Montfaucon passeer ik het Amerikaanse herdenkingsmonument. Indrukwekkend hoe dat er uitziet. Als ik het van dichtbij wil bekijken loopt er net een Nederlands echtpaar die een rondreis door dit gebied maken omdat zij geïnteresseerd zijn in dat wat zich in deze oorlog hier heeft afgespeeld.

Net na een zware klim krijg ik van hoog boven zicht op het stadje aan de Maas.

Net voor het plaatsje Dun-s-Meuze dat aan een zij arm van de Maas ligt is de camping.

Camping aan de Maas

Ik vind een mooi rustig plekje langs een klein beekje die over de camping stroomt.

Als mijn tent staat en ik even rustig op mijn stoeltje van het stromende beekje zit te genieten, bied mijn buurman mij een koel biertje aan. Hij weet precies wat deze rondtrekkende fietser nodig heeft. Dit is toch genieten.

 

Zaterdag 29 juni

Ik ben al om kwart voor vijf wakker. Langzamerhand begint mijn dag al eerder dan die van de vogels. Ik sta op en om half zeven zit ik al op de fiets. Het is de enige manier om de warmte te weerstaan. Al snel passeer ik het mooie plaatsje Montmedy.

Door het golvende heuvellandschap krijg je prachtige vergezichten over landschap, steden en dorpen. De route gaat hier een stuk door het dal van de rivier de Thonne.

In Avioth een klein dorpje valt mijn blik direct op de toren die naast de Notre Dame staat. Het gebied waar ik doorga is het zuidelijk deel van de Ardennen en vol van variatie. Bij Fagny buigt de route plotseling scherp naar links en passeer ik de grens met België.

Nabij de Abdij van Orval is het tijd voor mijn koffie break en weet ik de ober zover te krijgen voor mij twee van die heerlijke stukken koek op tafel te toveren. Daar kan ik wel weer de nodige km ’s op fietsen lijkt mij. Ik ga steeds verder de Ardennen in met als gevolg dat het fietsen allemaal weer heftiger wordt. Ik begon net een beetje te wennen aan het wat meer glooiende landschap, maar dat duurde dus niet zo lang. Rond drie uur kom ik door een klein dorpje Lescheret en hier is de camping. Een Nederlands echtpaar runt deze camping en ik voel me hier direct thuis. In het restaurantje zit een groep Nederlanders naar de TV te kijken naar het damesvoetbal. Binnen is het koeler en met een biertje blijf ik lekker zitten. In de rust zet ik mijn tent op en daarna kan ik naar de tweede helft kijken. In het restaurantje op de camping verzorgt de vrouw van het echtpaar een heerlijke maaltijd.

Zondag 30 juni

De eerste 30 km gaat naar Bastogne en is nog serieus Ardennen gebied. Bij de start was het gelukkig nog redelijk koel zelfs een beetje fris zo’n 8 graden. Wat een enorm verschil t.o.v. gisteren waar de temperatuur in de middag was opgelopen tot ruim 35 graden.

Als ik dit kerkje passeer krijg ik direct ideeën om het te redden. Dit zou je toch tot een leuk vakantie verblijf kunnen verbouwen.
Als het in zuid Frankrijk zou staan, zou ik het wel serieus willen overwegen. Op mijn fietstocht door Frankrijk ben ik best wel veel ruïne achtige situaties gepasseerd maar ja dat worden meer langlopende projecten en dat gaat me weer te ver. Dus op naar Bastogne.
Ik moet door de binnenstad en mijn GPS leidt me weer door deze stad. Rond half 10 passeer ik in de winkelstraat al een bakker.
Lekker vroeg maar een mooi moment voor mijn koffiestop. Ik zit tenslotte al drie uur op de fiets. Voor tienen passeer ik de rotonde die met een knipoog naar de fietstocht Luik –Bastenaken-Luik verwijst. Ik heb deze tocht zelf div. keren op de racefiets gedaan en ik moet zeggen zwaar maar ontzettend mooi.

Vanaf hier gaat de route 14 km over het fietspad dat over een voormalig spoorlijn is aangelegd. Dit is weer lekker vlak fietsen en tussen de bomen door volop schaduw en de wind die al weken lang uit het Oosten waait heeft hier geen invloed. De officiële route gaat daarna dwars door de Ardenne richting Spa. Van mijn eerdere tochten ken ik deze route en weet wat me te wachten staat. Ik had me thuis voorbereid en had al een alternatief bekeken voor het geval ik iets anders zou willen. Ik ben echt klaar met al dat zware klim werk en heb besloten voor het alternatief te gaan. Het alternatief is de z.g. Vennbahn. Het gaat over een oude spoorbaan welke van Luxenburg door België naar Aken in Duitsland loopt. Deze begint in Troisvierges. Ik stel mijn GPS af om naar deze stad te gaan. Totaal c.a. 25 km. Hij leidt me wel over de kortste route en dat is in dit geval een onverhard pad en dus niet echt lux.

Het eerste deel is meer een ATB pad, en dat is met mijn zwaar beladen fiets wel een uitdaging. Het is daarom wel extra spannend maar ik ga er gewoon voor. Na enkele km ’s kom ik alweer op de openbare weg en dan gaat het weer zoals het hoort. Onderweg bij een benzine station even nog wat vers water tappen, drinken moet je wel blijven doen. De Vennbahn begint bij het plaatselijke station en ik moet even een klim maken om op de fietsroute te komen. Een aangepast oud spoor-tunneltje brengt je uiteindelijk op het fietspad dat even een stuk langs het nog in gebruik zijnde spoor loopt.

Troivierges

Vennbahn

Vennbahn

De komende 125 km gaan over het fietspad. Spoorlijnen mochten nooit stijl klimmen en deze route heeft dan ook een gemiddeld stijging van 2%. Dat is voor fietsers goed te doen dus ik wordt blij als ik hier fiets. Mooi uitzicht over het land en de dorpjes, en lekker schaduw van de bomen die hier nu weer vrij kunnen groeien.

Na 30 km verlaat het fietspad het oude spoortracé en loopt plotseling het plaatsje Wiesenbach in. Ik moet even stoppen om me te oriënteren en voel direct de hete zon op mijn pet. Tegelijkertijd hoor ik veel kinder- geschreeuw en water gekletter.

Voor me ligt het stads-zwembad en als ik naast me kijk zie ik de stadscamping. Ik bedenk me geen moment dit is het moment om te stoppen. Het is inmiddels twee uur en ik heb vandaag 80 km gefietst. Op de camping informeer ik naar het inschrijf kantoor en word verwezen naar de vrouw achter de kassa van het zwembad. Zij beheert tevens de camping. Ik krijg een plekje toegewezen en zet snel mijn tent op. Gauw mijn zwembroek aan getrokken en op naar het zwembad. Dat voelt erg goed. Dan laat ik me weer lekker in de zon opwarmen op een luxe zonnebank en dat herhaalt zich deze middag een aantal keren. Wie maakt me wat ik heb tenslotte vakantie.
Rond vijf uur ga ik weer naar mijn tent. Ik wil water tappen en Richard ziet dat en wijst naar de kraan naast zijn caravan.
Richard, een 40er, is net aangekomen en we raken samen aan de praat. Ik krijg een koel biertje van hem en zo vertelt hij van zijn reis door Frankrijk en zijn belangstelling voor dat wat zich hier in de tweede wereld oorlog heeft afgespeeld. Na een tijdje besluiten we om samen te gaan eten in het restaurant net naast het zwembad. Het is zondag avond en super druk met eters.
We weten wel een tafeltje te bemachtigen maar moeten wachten tot het wat rustiger wordt. Na een tijdje schuift ook Katrien bij ons aan tafel. Zij wachtte al een tijdje op een vrije plek en dacht ik schuif wel bij die twee aan. Katrien woont in Amsterdam, is met de trein naar een vriendin in Zwitserland gereisd en daarna op de fiets gestapt en nu op weg naar Amsterdam. Het eten was voortreffelijk. Als het gaat schemeren en het restaurant langzaam leeg gelopen is nemen wij afscheid van elkaar en ga ik terug naar mijn tent en duik in mijn slaapzak. 

Maandag 1 juli

Vroeg in de ochtend hoor ik het op mijn tent regenen. Als ik opsta is het zwaar bewolkt maar gelukkig wel droog. Ik kan de tent droog en vlot opbreken en ben klaar voor vertrek. Het ontbijt is minimaal omdat ik geen brood had ingeslagen. Dat moet onderweg maar komen als ik langs een bakker kom. Richard zwaait me nog even uit en dan begint het weer. Als ik ga fietsen krijg ik nog even een korte bui maar weet wel tijdig te schuilen. Daarna begint de zon weer volop te schijnen en ik zit weer op de vertrouwde Vennbahn.
Deze duurt nog ruim 90 km voor ik in Aken ben. Mijn plan voor vandaag is om zo mogelijk tot Maastricht te komen. Het klimmen heb ik in hoofdzaak gisteren gehad en vandaag zal het overwegend vlak zijn om het laatste deel naar Aken weer te gaan dalen. Het loopt echt heel voorspoedig. Fietsend geniet ik van de bloemen in de berm die bloeien weelderig en verspreiden weer een heerlijke geur.

De Vennbahn ligt in Noordrijn-Westfalen en gaat voor een groot deel door het natuurpark Hoge Venen – Eifel en Oost-België. Onderweg passeer ik ook enkele plekken die aan de oude spoorlijn herinneren. Oude locomotieven, spoorweg overgangen en plaatsen waar de stoomtreinen water moesten tanken enz. Voor de actieve toeristen zijn lorries ontwikkeld waarmee je over een oud stuk rail traject kunt rijden. De stationnetjes zijn omgebouwd tot restaurantjes.

De Vennbahn

De bakker waar ik zo naar opzoek was kwam pas naar 60 km maar de koffie smaakte dan ook geweldig. Rond het middag-uur kwam ik bij het station van Aken uit en toen ging het door het oude centrum op weg naar Vaals. Bij een benzine station nog drinken inslaan en mezelf op een ijsje getrakteerd en dan door naar Gulpen. De weg gaat overwegend omlaag en dat fietst snel. Dan nog een lange klim om bij Ingber de drukke weg te verlaten en over het plateau naar Scheulder te komen. Rond half vier toch nog maar een late lunch genoten bij gasthuis ’t Plateau te Bemelen. Vanaf nu is het nagenoeg alleen maar naar de Maas toe afdalen. Rond 6 uur kom ik in Maastricht bij de hotelboot die aan de Maas ligt. Ik kan nog een kajuit krijgen en mijn fiets op dek parkeren.

Botel Maastricht

In de avond ga ik wandelend het oude centrum in om te eten en de benen te strekken. Op het Frijthof zijn de voorbereidingen in volle gang voor het optreden komend weekeind van Andre Reu met zijn orkest. Wat een happening. Nog even een wandeling over de vestingsmuren en dan afdalen naar mijn kajuit. Ook al is het heet toch val ik in een diepe slaap. Niet verwonderlijk na een fietstocht van 136 km. Hiermee is de officiele fietstocht beeindigd die volgens het reisboek in Maastricht start dan wel in mijn geval eindigt. Een tocht van totaal 1642 km. Morgen het deel naar huis.

Dinsdag 2 juli

Ik kan al om zeven uur ontbijten en aansluitend meteen vertrekken. Jan de Leger heeft voor mij een GPS route gemaakt voor dit laatste deel Maastricht – Zeewolde. Het is een prachtige tocht die dwars door ons land gaat door het mooie landelijke landschap met leuke dorpen en de grote steden ontwijkend. Het eerste deel gaat naar Stein waar ik vervolgens de Maas oversteek en in het Belgische deel langs de Maas fiets. De wind is noch steeds Noord Oost dus het blijft boxen tegen de wind zeker als je boven op de dijk fietst.
Gelukkig ben ik sterk geworden na ruim twee weken fietsen en je blijft gewoon gaan. Langs de Maas wordt veel werk verricht rond de grindafgravingen en dat geeft vanzelf de nodige aandacht en afwisseling. Ik passeer een bungalow met kunst in de tuin wat me spontaan vrolijk maakt.

Het Belgische landschap gaat over in het Brabantse land. In Weert kom ik langs de IJzeren Man en weet ik mijn eerste koffie van de dag te scoren. Via de rand van Eindhoven steek ik op naar Oss. Hier steek ik de Maas over en trek zo dwars door de Betuwe. Nabij Tiel ga ik de brug over de Waal over, en bel ik met het thuisfront met de mededeling dat ik verwacht rond 11 uur thuis te zullen zijn. Bij Elst steek ik de laatste rivier de Neder-Rijn over. Nu komt er nog een stukje klimwerk aan, ik moet uit het rivierdal nog over de Utrechtse heuvelrug. De klim is minder heftig dan ik verwacht had en dan is het uiteindelijk aan de andere kant weer dalen. Nog een vlakstuk door het openland en dan een verrassend stukje naar en over het landgoed van Scherpenzeel. Hier hou ik mijn laatste stop om nog te eten en dan kan ik met de laatste 35 km gaan beginnen. Tot ik bij Nijkerk de brug Flevoland in rij heb ik tegenwind maar het deert me niet meer. Het is al schemerig als ik het stukje bos net voor Zeewolde in ga. Mijn fietsverlichting spring hier automatisch aan. Precies om 11 uur sta ik voor de deur. Ik ben weer thuis. Mijn dagteller staat op 221 km, zodat het totaal van de reis op 1863 km komt. Ik denk dat ik de komende week de fiets maar in de schuur laat staan.

Week 1 van St. Jean-Pied de Port naar Nevers

Week 2 van Nevers naar Aken / Maastricht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aard Weijers

Augustus 2019